கண்ணதாசன் — ஒரு ஞானி (Part-20)

 

என்ன சார், போன எபிசோடில் ரெண்டு பேரும் சமாதானமாய் போயிட்டாங்க,  யாரு கடைசீயில ஜெயிச்சாங்க? 'ஆணா -பெண்ணா'ன்னு சொல்லாம நீங்க எஸ்கேப்பு ஆயிட்டீங்களே என்று கேட்பவர்களுக்கு, கவியரசர் கண்ணதாசனே பட்டிமன்ற தீர்ப்பு எழுதி இருக்கிறார், இந்தப் பாடலில் (படம்: திருவருட் செல்வர்): 

“ஆத்து வெள்ளம் காத்திருக்கு அழுக்குத் துணியும் நெறெஞ்சிருக்கு
போட்டுக் கசக்கி எடுத்து விட்டா வெள்ளையப்பா - நல்லா
புழிஞ்சு கரையில் காயவச்சா வெள்ளையப்பா

வேட்டி சேலை போட்டி போட்டு ஆத்துக்குக்குளே அலசும் போது
வேட்டி இங்கே ஜெயிக்குதடா வெள்ளையப்பா - ஆனா
வீட்டுக்குள்ளே சேலை தானே வெல்லுதப்பா வெள்ளையப்பா”

வீட்டுக்கு வெளியே ஆண் அரசாங்கம் நடந்தாலும், நாலு சுவர்களுக்குள்ளே ‘நாரி சக்தி’ (பெண்கள் ராஜ்ஜியம்) கோலோச்சுகிறது என்கிறார் கவிஞர். அந்த நாலு சுவர் நாடகத்தை அன்பான கதையாக எப்படி மாற்றுவது என்று பார்ப்போம். திருமண வாழ்க்கையில் உள்ள ஆணும் பெண்ணும் ஒருவருக்கொருவர் தங்கள் அடிப்படை இயல்புகளையும் தேவைகளையும் புரிந்துகொண்டு மதிக்காதபோது, ​​அவற்றைச் சுய விருப்பத்துடன் பூர்த்தி செய்துகொள்ளும் திறன் அவர்களிடம் இருப்பதில்லை. இதனால் அவர்கள் அன்றாட வாழ்வில் ஒருவரையொருவர் குறை கூறிக் கொண்டே (nagging) இருக்கிறார்கள். உளவியலாளரும் தகவல் தொடர்பு நிபுணரும் சிறந்த விற்பனையாகும் நூல்களின் ஆசிரியருமான லில்லியன் கிளாஸ் (Lillian Glass), தனது "I Know What You're Thinking" என்ற புத்தகத்தில் இவ்வாறு கூறுகிறார்: "தம்பதியினர் ஆலோசனை (therapy) பெறுவதற்கும் விவாகரத்து செய்வதற்கும் முக்கிய காரணம் ஒருவரையொருவர் குறை கூறிக்கொண்டே இருப்பதுதான். இது இரு தரப்பினருக்கும் இடையே நடக்கும் ஒரு அதிகாரப் போட்டியாகும்; இதில் யாருமே வெற்றி பெறுவதில்லை. குறை கூறும் நபர் அதை நிறுத்திவிட்டால், பேசுவதற்கு நிறைய விஷயங்கள் இருக்கும்; அதே சமயம் வருத்தமும் கோபமும் குறைந்துவிடும்." 

"Tuesdays with Morrie: An old man, a young man, and life's greatest lesson" (மோரியுடன் செவ்வாய்க்கிழமைகள்: ஒரு முதியவர், ஒரு இளைஞர் மற்றும் வாழ்க்கையின் மிகச்சிறந்த பாடம்) என்ற தனது கனிவான மற்றும் உண்மைகளை வெளிப்-படுத்தும் அந்தச் சிறிய புத்தகத்தில், மிட்ச் ஆல்போம் (Mitch Albom) இன்றைய சமூகத்தில் திருமணம் சார்ந்த சிக்கல்களைப் பற்றி இவ்வாறு குறிப்பிடுகிறார்: "திருமணம். எனக்குத் தெரிந்த ஏறக்குறைய எல்லோருக்கும் அதில் ஏதோ ஒரு சிக்கல் இருந்தது. சிலருக்கு அதில் நுழைவதிலேயே சிக்கல்; வேறு சிலருக்கு அதிலிருந்து வெளியேறுவதில் சிக்கல். என் தலைமுறையினர் திருமண பந்தம் என்ற பொறுப்பை ஏற்றுக்கொள்வதில் மிகவும் திணறினார்கள்; அந்தப் பொறுப்பு ஏதோ ஒரு சேற்று சதுப்பு நிலத்தில் வாழும் முதலை போல அவர்களுக்கு அச்சுறுத்தலாகத் தெரிந்தது. 

திருமணங்களில் கலந்துகொள்வதும், மணமக்களுக்கு வாழ்த்து சொல்வதும் எனக்குப் பழகிப்போன ஒன்று. சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, அதே மணமகன் ஒரு உணவகத்தில் தன்னைவிட இளைய பெண்ணுடன் அமர்ந்திருப்பதையும், அவளைத் தனது 'தோழி' என்று அறிமுகப்படுத்துவதையும் பார்க்கும்போது எனக்கு லேசான ஆச்சரியம் மட்டுமே ஏற்பட்டது. 'உங்களுக்குத் தெரியுமா, நான் இன்னாரைப் பிரிந்துவிட்டேன்...' என்று அவர் சொல்வார். திருமணத்தைப் பற்றி நான் கற்றுக்கொண்டது இதுதான்: அதில் நீங்கள் சோதிக்கப்படுகிறீர்கள். நீங்களும் உங்கள் துணையும் யார் என்பதையும், ஒருவருக்கொருவர் எவ்வாறு அனுசரித்துச் செல்கிறீர்கள் (அல்லது செல்லவில்லை) என்பதையும் அப்போதுதான் அறிந்துகொள்கிறீர்கள். உங்களுக்குள் நடப்பவை குறித்து வெளிப்படையாகப் பேச முடியா-விட்டால், நீங்கள் பல சிக்கல்களைச் சந்திக்க நேரிடும். அதேபோல, வாழ்க்கையில் பொதுவான விழுமியங்கள் (values) இல்லாவிட்டாலும், நீங்கள் பெரும் சிக்கல்களை எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கும். உங்கள் இருவரின் விழுமியங்களும் ஒரே மாதிரியாக இருக்க வேண்டும்." 

ஆலன் மற்றும் பார்பரா பீஸ் (Allan & Barbara Pease) ஆகியோர் தங்கள் புத்தகத்தில் இரு பாலினத்தவருக்கும் இடையிலான அடிப்படை வித்தியாசத்தை வேடிக்கையாகக் குறிப்பிடு-கிறார்கள்: "ஒரு பெண்ணால் ஒரே நேரத்தில் ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பில்லாத பல விஷயங்களைச் செய்ய முடியும்; அவளது மூளை ஒருபோதும் ஓய்வெடுப்பதில்லை. ஒரு புதிய சமையல் குறிப்பைச் செய்து கொண்டே, தொலைக் காட்சியைப் பார்த்துக்கொண்டு, அதே நேரத்தில் தொலை-பேசியிலும் அவளால் பேச முடியும். ஒரு ஆண் ஷேவ் (shaving) செய்துகொண்டிருக்கும்போது அவரிடம் பேசினால், அவர் தன்னைத்தானே காயப்படுத்திக்கொள்ள நேரிடும். ஒரு ஆணால் படிக்கவோ அல்லது கேட்கவோ மட்டுமே முடியும்; இரண்டையும் ஒரே நேரத்தில் செய்ய முடியாது. பெண்கள் சிறந்த உரையாடலாளர்கள்; அவர்கள் அதை ரசிக்கிறார்கள், நிறையப் பேசுகிறார்கள். பேச்சைக் கட்டுப்படுத்தும் குறிப்பிட்ட பகுதிகள் போக, பெண்ணின் மூளையின் மற்ற பகுதிகள் பிற பணிகளுக்குக் கிடைக்கின்றன; இதனால் பேசிக்கொண்டே பலவிதமான விஷயங்களை ஒரே நேரத்தில் செய்ய முடிகிறது. ஆண்களைப் பொறுத்தவரை, பேச்சு மற்றும் மொழி ஆகியவை மூளையின் மிக முக்கியமான திறன்கள் அல்ல; அவை முக்கியமாக இடது மூளையில் செயல்படுகின்றன மற்றும் அதற்கெனக் குறிப்பிட்ட இடங்கள் குறைவாகவே உள்ளன.” 

ஒரு அறையில் பல ஆண்களை ஒன்றாக வைத்தால், அவர்களுக்குள் பெரிய அளவில் உரையாடல் இருக்காது. அவர்கள் அமைதியாக அமர்ந்து, அங்குள்ள 'அதிகாரப் படிநிலையை' (power structure) உணர்ந்து, அதற்கேற்ப தங்கள் இடத்தைத் தீர்மானித்துக்கொண்டு இயங்குவார்கள். ஊசி விழுந்தால் கேட்கும் அளவிற்குக் கூட நிசப்தம் நிலவக்கூடும். ஆனால், ஒரு சிறிய குழுவாகப் பெண்களை ஒரு அறையில் வைத்தால், அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் துணையை மிகவும் ரசித்து, தங்கள் மனதிலிருப்பதை வெளிப்படையாகப் பேசுவார்கள். சொல்லப்போனால், வெளியிலிருந்து பார்த்தால் அது ஒரு கலகம் போலத் தோன்றலாம்; வெளிப்புற அதிகாரம் யாரேனும் தலையிட்டு நிறுத்தாதவரை, அவர்களுக்குள் அமைதி என்பது அரிதான ஒன்று. இதனால்தான் பெண்கள் மற்ற பெண்களின் துணையை விரும்புகிறார்கள் போலும். 

கவியரசர் இக்கருத்தை நேரடியாகக் குறிப்பிடவில்லை என்றாலும், ஒரு பெண் மற்றொரு பெண்ணின் அழகை ரசித்துப் போற்றும் விதத்தைப் பல பாடல்களில் பாடியுள்ளார் (படம்: பூவும் போட்டும்): "உன்னழகை கண்டு கொண்டால் பெண்களுக்கே ஆசை வரும் பெண்களுக்கே ஆசை வந்தால் என் நிலைமை என்ன சொல்வேன்?" இன்னொரு கதாநாயகன் பாடுவது "பட்டுப் பாவாடை எங்கே? கட்டி வைத்த கூந்தல் எங்கே?" (படம்: பறக்கும் பாவை): "பெண்ணுக்கு பெண் காதல் கொள்ளும் கன்னி இன்று போவதெங்கே?" வேறொரு பாடலில் "யார் யார் யார் அவள் யாரோ" (படம் பாசமலர்): "கண்கள் மயங்கும் கண்ணானாள், பெண்கள் மயங்கும் பெண்ணானாள்". புகழ்பெற்ற "செந்தமிழ் தேன் மொழியாள்" பாடலில் (படம்: மாலையிட்ட மங்கை): "பெண்ணுக்கு பெண்ணே பேராசை கொள்ளும் பேரழகெல்லாம் படைத்தவளோ!" 

அதெல்லாம் சரி சார். இது அத்தனையும் காதலன்/கணவன் தன் காதலி/மனைவியைப் பார்த்து பாடுவது. ஒரு பெண்ணே இன்னொரு பெண்ணைப் பார்த்து பாராட்டிப் பாடியிருக்-கிறாளா? என்று கேட்டால் கஷ்டம்தான். எனக்கு கிடைக்கவில்லை. நேயர்களுக்குத் தெரிந்தால் சொல்லவும். இளைய சகோதரி தனது மூத்தவளைப் போற்றும் பாடல் (“மூத்தவள் நீ கொடுத்தாய் வாழ்விலே முன்னேற்றம், முன்னேறும் வழியிலின்று இளையவள் அரங்கேற்றம்”) (படம்: அரங்கேற்றம்) மற்றும் நாயகியின் தோழி தூது செல்ல தேடும் பாடல் (“தூது செல்ல ஒரு தோழி இல்லையென துயர் கொண்டாயோ தலைவி”) (படம்: பச்சை விளக்கு) என்று சில பாட்டுகள் தெரிகின்றன. 

குடும்பத்தில் கணவன்/மனைவி பிணக்கு வருவதற்கு காரணம் இன்னொரு பெண்ணாகவும் இருக்கலாம். பெண்(டாட்டி) சந்தேகப்பட்டால் ஆண் படு திண்டாட்டம்தான், அதை போக்குகிறவரை, அல்லாடுவான் தர்க்கவிவாதங்கள் செய்து (படம்: பட்டணத்தில் பூதம்): 

"கண்ணில் கண்டதெல்லாம் காட்சியா?

உன் கண்ணே உண்மை சொல்லும் சாட்சியா?

இளம் பெண் தேகமே வெறும் சந்தேகமா

கோபம் வானவில்லின் வர்ண ஜாலமா!

 

உண்மை கண்ட பின்னாலே நெஞ்சம் திறக்கும்

அதிலும் வஞ்சம் இருக்கும்

தெய்வம் வந்து சாட்சி சொன்னால் கோபம் தீருமா?

தெய்வம் பொய்யும் கூறுமா?

கைகளிலே உயிர் இழந்தால் பாசம் தோன்றுமா?

உயிரும் வேஷம் போடுமா!" 

அப்படி வாங்க, கண்ணதாசன் எத்தனை  முக்கோண காதல் பாட்டு போட்டிருக்கிறார், நீங்க அந்த பக்கமே போகலியே! வேலி தாண்டி போகிற நாயகன் 'இருதலைக்கொள்ளி' எறும்பாகப் படும் வேதனையை கவிஞரே சொல்லுகிறார் கேளுங்கள் (படம்: தேனும் பாலும்): 

"நதியினில் வெள்ளம் கரையினில் நெருப்பு

இரண்டுக்கும் நடுவே இறைவனின் சிரிப்பு ஏனிந்த சிரிப்பு?

ஒரு பாதை போட்ட நாயகன் அதை வேலி போட்டு மூடினான்

மனம் வேலி தாண்டி போனது அதை தாலி வந்து கேட்டது

தேனுக்குள் விழுந்து திகைத்தது எறும்பு

இதயத்தின் பிணைப்பு இறைவனின் சிரிப்பு

ஒரு நீதி கூண்டில் நின்றது ஒரு நீதி சாட்சி சொன்னது

ஒரு நீதி தெய்வம் ஆனது இதில் தர்மம் எங்கு போனது!" 

‘ரெண்டு புள்ளி தம்பதியை வைத்து நேர் கோடு போடவே இத்தனை கஷ்டம், மேல் கீழ் அலை மாதிரி வருகிறது. தவிர எனக்கு மேத்ஸ் வீக்கு. முக்கோணம் எல்லாம்  சரிப்பட்டு வராது. மேலும் West பக்கம் பார்த்தால் பலதார மணம், பலமுறை மணம் என்று திண்டாடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.’ நாம் ஒருவனுக்கு ஒருத்தி என்றே உறவு கொள்வோமே, கவிஞர் பாடியபடி (படம்: தேனும் பாலும்): 

"ஒருவனுக்கு ஒருத்தி என்றே

உறவு கொண்டோம் திருக்குறளினிலே

உலகம் எனும் தமிழ்க் கோயிலிலே...

நினைவிருக்கும் நினைவில் ஒரு மலர் இருக்கும்

ஒருமலரில் மனது வைத்து உறவுக்கண்டால் நல்ல

சுகம் இருக்கும்

கங்கையிலே குளிக்கையிலே காவிரியில் மனது வைத்தால்

அந்த சுகம் இது தருமோ இந்த சுகம் அது தருமோ

ராமனுக்க ஓர்மனது நல்லவர்க்கு ஓர்உறவு." 

பின்னே சண்டையில் மண்டை உடைந்தது வேறு எந்தப் பெண்ணால்? யாரா? கவிஞானியையே கேட்டு விடுவோமே! 

"நான் யார் யார் என்று சொல்லவில்லை

நீ யார் யார் என்று கேட்கவில்லை

ஒரு பாட்டிலும் இல்லை, இந்நாட்டிலும் இல்லை
பார் பார் கண்கள் இல்லயோ?" 

என்ன, கண்ணதாசனும் "ஒரு பாட்டிலும் இல்லை" என சொல்லி இப்படி நழுவிட்டார். தம்பதி இருவருக்கும் நடுவே இருந்து 'குடைச்சல்' கொடுப்பது யார்? வேற யார், 'மாமியார்'தான்! கணவனின் மாமியாரா, மனைவியின் மாமியாரா என்று கேட்டு என்னை மாட்டி விடாதீங்க. பாடுபடுவது யார் என்று பாட்டில் பார்ப்போம். "பட்டணத்தில் பூதம்". கிராமத்திலிருந்து நகரத்துக்கு வந்து தம்பதியின் சொர்க்க வாழ்க்கையை நரகமாக்குகிற மாமியாரை 'பட்டணத்தில் பூதம்' என்று சத்தியமாக நான்  சொல்லவே இல்லை. மேலுள்ள பாடல் இடம் பெற்ற படத்தின் பெயரைத்தான் சொன்னேன், நம்புங்கள்! முன்னாடியே, கொத்தமங்கலம் சுப்பு "மாமியாளுக்கு ஒரு சேதி, இதை மதிச்சு நடந்தா மரியாதி" என மிரட்டி விட்டுப் போயிருக்கிறார். வாலிப வாலியோ, மாமியாரை 'பூவா தலையா' (படம்) போட்டு விளையாடி இருக்கிறார். நம் கண்ணதாசனோ அதிகம் மாமியாரை துரத்தவில்லை. ஆனால் "அத்தை மகள் ரத்தினம்' பின்னாடிதான் போனார். அதிகப்படியாக 'எங்க ஊர் ராஜா' (படம்) "அத்தைக்கு மீசை வச்சு பாருங்கடி" என்று வேடிக்கை செய்தார். 'கவி ஞானி' அவர்கள் எந்தவொரு மாமியாரைப் பற்றியாவது ஞானம் பொதிந்த அல்லது 'பொருள்'/நகைச்சுவை-பொதிந்த வரிகளையோ பாடல்-களையோ எழுதியிருந்தால், அது குறித்து வாசகர்கள் அறிந்திருப்பின் தயவுசெய்து பகிரவும். 

அலன் மற்றும் பார்பரா பீஸ் ஆகியோர் தங்கள் புத்தகத் தொடரில் மாமியார்களைப் பற்றி மிகவும் கலகலப்பாகவும் வேடிக்கையாகவும் எழுதியுள்ளனர்: “பூமியில் உள்ள மற்ற எந்தவொரு மக்கள் குழுவை விடவும் மாமியார்களைப் பற்றித்தான் அநேகமாக அதிக நகைச்சுவைகள் எழுகின்றன. நினைவிருக்கிறதா, நவீன ரஷ்யாவின் நிறுவனர்களில் ஒருவரான லெனினிடம், இருதார மணத்திற்கான அதிகபட்ச தண்டனை என்னவாக இருக்க வேண்டும் என்று கேட்கப்பட்டபோது, ​​அவர், "இரண்டு மாமியார்கள்" என்று பதிலளித்தார். ஆதாமும் ஏவாளும் உலகின் மிகவும் மகிழ்ச்சியான மற்றும் அதிர்ஷ்டமான தம்பதியராக இருந்தனர், ஏனென்றால் அவர்கள் இருவருக்கும் மாமியார் இல்லை. சம்பந்திகளுக்கும் சட்டவிரோதிகளுக்கும் என்ன வித்தியாசம்? சட்டவிரோதிகள் தேடப்படுகிறார்கள். உங்கள் மாமியாரை ஒரு நாளைக்கு 10 மைல் நடக்க நீங்கள் சம்மதிக்க வைத்தால், ஒரே வாரத்தில் அவர் 70 மைல் தொலைவில் இருப்பார்.” யோசித்துப் பார்த்தால், திருமண வாழ்க்கையில் பிற்காலத்தில் மாமியார் தொடர்பான பிரச்சினைகள் எதுவும் இருக்கக் கூடாது என்பதற்காக, இன்றைய தம்பதியினர் சிவன் அல்லது பார்வதி போன்ற ஒருவரைத் திருமணம் செய்துகொள்ளவே விரும்புகிறார்கள்! 

மேற்கத்தியர்களின் மாமியார் அனுபவங்களை இப்போது பார்ப்போம். ரோட்னி டேஞ்சர்ஃபீல்ட் (Rodney Dangerfield) இப்படிச் சொன்னார்: "என் மாமியாரும் நானும் இருபது ஆண்டுகள் மகிழ்ச்சியாக இருந்தோம். பிறகுதான் நாங்கள் ஒருவரையொருவர் சந்தித்தோம்." இது போன்ற இன்னும் சில நகைச்சுவை கருத்துகள் உள்ளன: இலவச அறிவுரைகளைப் பெறும்போது புன்னகைப்பதுதான் ஒரு மருமகனின் மிகப்பெரிய திறமை. மாமியார் ஒரு நடுவரைப் (referee) போன்றவர்—ஒவ்வொரு தவறும் தெரியும் அளவுக்கு எப்போதும் அருகிலேயே இருப்பார். சிறந்த பெற்றோராக மாறுவதற்கான மிக விரைவான வழி ஒரு மாமியாரைப் பெற்றிருப்பதுதான். ஒவ்வொரு புதுமணத் தம்பதியினருக்குப் பின்னாலும், 'என் பிள்ளை இப்படிச் செய்வதில்லை' என்று சொல்லிக்கொண்டே ஒரு மாமியார் நிற்பார். என் மாமியார் ஒரு 'ஜிபிஎஸ்' (GPS) கருவியையே உள்ளே கொண்டிருப்பவர் போல; நான் எங்கே தவறு செய்கிறேன் என்பது அவருக்கு எப்போதும் தெரியும். மாமியாரின் அன்பு வெளிப்படும் விதம் 'அறிவுரை' கூறுவதுதான். குடும்ப மரம் மிகவும் வலுவாக இருப்பதற்குக் காரணம், மாமியார்கள் அதற்குத் தொடர்ந்து 'தண்ணீர் ஊற்றிக்கொண்டே' (அறிவுரைகளை வழங்கிக் கொண்டே) இருப்பதுதான். 

சில புத்திசாலித்தனமான கருத்துகள் இப்படி அமைகின்றன: திருமணத்திற்கு முன், ஒரு ஆண் தன் மணப்பெண்ணைப் பற்றி கனவு காண்கிறான்; திருமணத்திற்குப் பிறகுதான், அவளுடைய தாயைப் பற்றித் தெரிந்துகொள்கிறான். ஒவ்வொரு மனைவியும் தன் தாயை ஒரு தேவதை என்று நினைக்கிறாள்; ஒவ்வொரு கணவனும் அவள் ஒரு 'பாதுகாவல் தேவதையாக' (guardian angel) இருக்க வேண்டும்—அதாவது வசதியான தூரத்தில் இருந்து கவனிப்பவளாக இருக்க வேண்டும்—என்று விரும்புகிறான். தாய்க்கும் மாமியாருக்கும் உள்ள வித்தியாசம் என்ன? ஒருவர், 'உன்னை நீ பார்த்துக்கொள்' என்று சொல்வார்; மற்றொருவர், 'என் பிள்ளையைப் பார்த்துக்கொள்!' என்று சொல்வார். 

மாமியார் பற்றிய நகைச்சுவைகள் பல நூற்றாண்டுகளாக ஆங்கில நகைச்சுவை மரபின் ஒரு பகுதியாக இருந்து வருகின்றன. அவற்றில் மிகவும் புத்திசாலித்தனமான மற்றும் கலகலப்பான சில இங்கே உள்ளன: லெஸ் டாசன் (Les Dawson) இப்படிச் சொன்னார்: "நான் என் மாமியாரிடம் பேசி பதினெட்டு மாதங்கள் ஆகின்றன. அவர் பேசுவதற்கு இடையில் குறுக்கிட எனக்கு விருப்பமில்லை." ஜோன் ரிவர்ஸ் (Joan Rivers) இப்படி நகைச்சுவையாகக் கூறினார்: "என் மாமியார் எங்களுடன் வந்து வசிக்கப் போகிறார் என்பது எனக்குத் தெரியும்...இது நிரந்தரமானதாக இருக்கும் என்று நான் நினைக்கவே இல்லை." 

இதோ சில அனுபவபூர்வமான கருத்துகள்: கடவுளுக்கு நகைச்சுவை உணர்வு உண்டு என்பதற்கு 'மாமியார்' ஒரு சான்று. ஒவ்வொரு வெற்றிகரமான திருமணத்தின் பின்னாலும் ஒரு மாமியார் இருக்கிறார்... ஆலோசனை வழங்கிக் கொண்டே! மகிழ்ச்சியான திருமண வாழ்க்கைக்கு என்ன ரகசியம்? அன்பான வாழ்க்கைத் துணையும், அதே சமயம் சற்று தள்ளி வசிக்கும் ஒரு மாமியாரும் அமைவதே அது. மாமியாரின் ஆலோசனை இலவசமானதுதான்—ஆனால் அதைப் பின்பற்றுவதுதான் பெரும்பாலும் உங்களுக்கு அதிக விலை கொடுக்க வைக்கும் விஷயமாக அமையும். திருமணம் என்பது ஒரு வாழ்க்கைத் துணையை மட்டுமல்லாமல், வாழ்நாள் முழுவதற்குமான ஒரு ஆலோசகரையும் பெறுவதாகும். என் மாமியார் என்னை ஒரு குடும்ப உறுப்பினராகவே நடத்துகிறார். அதுதான் பிரச்சினையே! ஒரு நல்ல மாமியார், தானும் ஒரு காலத்தில் மருமகளாக இருந்ததை கட்டாயம் நினைவில் வைத்திருப்பார். 

இறுதியாக, இன்னும் சில மென்மையான மற்றும் அன்பான நகைச்சுவைகள்: என் மாமியார் விஷயங்களில் தலையிடுவ-தில்லை; அவர் வெறும் 'விரிவான ஆலோசனைகளை' மட்டுமே வழங்குகிறார். உங்களுக்குத் தெரிவதற்கு முன்பே எது சிறந்தது என்பதை அறிந்துகொள்வதுதான் மாமியாரின் 'சூப்பர் பவர்' (அதிசயத் திறன்). மணமகன் மற்றும் மணமகள் இருவரையும் மீண்டும் குழந்தைகளைப் போல உணர வைக்கக்கூடிய ஒரே நபர் மாமியார் மட்டும்தான்! 

வாசகர்களுக்கு ஒரு எச்சரிக்கை (கொஞ்சம் லேட்டாக-வேனும்): நீங்கள் இதை படிக்கும்போது, மாமியார் பின்னால் நின்று கொண்டு இருக்கவில்லை என்பதை உறுதி செய்து கொள்ளவும். மண்டை பத்திரம்! அல்லது அதே அறையில் அவர் இருந்தால், 'சீரியஸா' படித்துக் கொண்டிருப்பதுபோல மூஞ்சியை வைத்துக் கொள்ளவும். விழுந்து விழுந்து சிரித்து மாட்டிக்கொண்டு விழிக்காதீர்கள். "என்ன மாப்ளே/ மருமகளே,  சொல்லிட்டு சிரிக்க வேண்டியதுதானே!" என்று வந்துவிடுவார். எனிவே, எழுதும் போது நோட்டம் விட எனக்கு மாமியார் இல்லை, (மேல் உலகத்தில் ரொம்ப சத்தம் ஜாஸ்தி ஆகி விட்டது போலில்லை? பிரமையா இருக்கும். மேல் வீடு ஜோடியின் சண்டையாக இருக்கும்). 

மாமியார் போய்விட்டார், ஐ மீன், அவர் சாப்டர் முடிந்து விட்டது. அடடா! என்ன சொன்னாலும் தப்பா வருதே? அதாவது 'மாமியார்' கதை முடிந்து விட்டது. ஐயையோ, நாம் அப்படி சொல்லவில்லை. 'எப்படிப் போனாலும் வீடு கட்டுறாங்களே' என்கிற வடிவேலுவின் பொன்மொழிதான் ஞாபகம் வருது. அவர் கிராமத்துக்கு கிளம்பமாட்டார் போலிருக்கே என்கிற ஆதங்கம்தான். கோபத்தில் எங்காவது 'பிடித்த காட்டில்' கொண்டு விட்டுவிட்டு வந்து விடலாம் என்று யோசித்தால், அவரோ வீட்டில் அவருக்குப் 'பிடித்த cot-ல்' படுத்துக் கொண்டிருக்கிறார். சரி, மாமியாரை தூக்கி எரிந்து விட்டு, ஐ மீன், மாமியார் விஷயத்தை மறந்துவிட்டு, அடுத்த விஷயத்துக்குப் போவோம்.  

மணந்த தம்பதிக்குள் பிணக்கு வர, 'சொர்க்கம், நரகம்' ஆக அடுத்த காரணம், 'கணக்கு'தான், அதாவது மணக்கணக்கு, யார் பொய் சொல்லுகிறார்கள், கணவனா, மனைவியா? என்கிற ஒருவர் மீது அடுத்தவருக்கு வரும் சந்தேகம் (படம் பெயரும்: சொர்க்கம் நரகம்!): 

“தண்ணீரை நெருப்பு என்று சந்தேகம் கொண்டவர்கள்

கண்ணீரை காணாமல் ஓய்ந்ததும் இல்லை

அவர்கள் கண்மூடி தலையணையில் சாய்ந்ததும் இல்லை

சந்தேகக் கோடு அது சந்தோஷக் கேடு

இதை மறந்தவர் வீடு துன்பம் வளர்த்திடும் காடு

 

பத்தினியை நம்ப வைக்க பலகாலம் பாடுபட்டேன்

சத்தியமே புரியவில்லை அவளுக்கு

வாழ்க்கையிலே ஒன்றுபட்டாள் வாழி நெடுக கூட வந்தாள்

வார்த்தையிலே கொன்று விட்டாள் என்னையே

தான் வாயாலே கெடுத்து கொண்டாள் தன்னையே

உண்மையிலே வாழ்ந்தவனை ஒரு மனதாய் நின்றவனை

ஊர் சிரிக்க வைத்ததடி சந்தேகம்

இனி உனக்கு கூட சொந்தமில்லை என் தேகம்” 

'அநியாயம் சார். இது ஆம்பிளை பாடுகிறமாதிரி ஒன் சைடட் ஆக இருக்கு. ஆண்கள் பொய்யே சொல்வது இல்லையா?' என்று மகளிர் சங்கம் ஒரு பிடி பிடிப்பார்கள். கவி ஞானி வேறு பெண்குலத்துக்கு ஆதரவாக பாடி வைத்திருக்கிறார் (படம்: ஆனந்த ஜோதி). (கூகிள் 'ஆனந்த ஜோதி என்று டைப் அடித்தால் 'ஆனந்த ஜோடி' என்று மொழி பெயர்க்கிறது, அதுவும் சரிதான்!): 

"பொய்யிலே பிறந்து பொய்யிலே வளர்ந்த புலவர் பெருமானே...

உம்மைப் புரிந்து கொண்டாள் உண்மை தெரிந்து கொண்டாள்

இந்த பூவையர் குலமானே!" 

எதற்கு வம்பு, கணவன்-மனைவி எக்ஸ்பர்ட் ஜோடியான, ஆலன் & பார்பரா பீஸ்-ஐயே கேட்டு விடுவோமே! "Why Men Lie & Women Cry" (ஆண்கள் ஏன் பொய் சொல்கிறார்கள் & பெண்கள் ஏன் அழுகிறார்கள்) என்ற தங்கள் புத்தகத்தில் அவர்கள் இவ்வாறு கூறுகிறார்கள்: "பெரும்பாலான பெண்கள், ஆண்களை விடத் தாங்கள் மிகக் குறைவாகவே பொய் சொல்கிறோம் என்றும், ஆண்கள் தான் அதிகம் பொய் சொல்கிறார்கள் என்றும் உறுதியாகக் கூறுவார்கள். 

ஆனால், அறிவியல் ஆய்வுகள் மற்றும் சோதனைகள் என்ன காட்டுகின்றன வென்றால், ஆண்களும் பெண்களும் ஏறக்குறைய ஒரே அளவில்தான் பொய் சொல்கிறார்கள். அவர்களின் பொய்களின் உள்ளடக்கத்தில்தான் வித்தியாசம் உள்ளது. இதற்கான ஆதாரம் தெளிவாக உள்ளது - ஆண்களைப் போலவே பெண்களும் பொய் சொல்கிறார்கள், ஆனால் அவர்கள் பொய் சொல்லும் விதம் வேறுபடுகிறது. உடல் மொழி மற்றும் குரல் வழி வெளிப்படும் சமிக்ஞைகளை உணர்வதில் பெண்களுக்கு இருக்கும் அபாரமான திறனால், ஆண்கள் அடிக்கடி பிடிபட்டுவிடுகிறார்கள்; இதனால் ஆண்கள் தான் அதிகம் பொய் சொல்வது போன்ற தோற்றம் ஏற்படுகிறது. உண்மையில் அவர்கள் அதிகம் பொய் சொல்வதில்லை; அவர்கள் அடிக்கடி பிடிபட்டுவிடுகிறார்கள், அவ்வளவுதான். பொய்களைக் கண்டறியும் சிறந்த திறன் பெண்களுக்கு இருப்பது மட்டுமல்லாமல், எதிர்கால விவாதங்களின்போது ஆயுதமாகப் பயன்படுத்துவதற்காக அந்தப் பொய்களை நினைவில் வைத்துக்கொள்ளும் திறனும் அவர்களிடம் உள்ளது." 

'அப்பாடா, தப்பிச்சோம் சாமி!' என நினைக்கும் முன்னே, அடுத்த சண்டை பூதம் தலையை காட்டுகிறது, அட எங்க போனாலும் ரவுண்டு கட்டறாங்களே! வேறென்ன, மாட்டிரி'மனி' யில் இருவருக்கும் இடையில் பணம் படும் பாடுதான். பார்ப்போம் அடுத்த எபிசோடில்.... 

-ஜேயெஸ் (www.jeyes.in)