JeyesWrites

  கண்ணதாசன் என்கிற கவி ஞானி சம்சார சாகரத்தில் மனிதர்கள் நீந்திக் களிப்பதை/தவிப்பதை பலவேறு கோணங்களில் விதவிதமாகப்    பாடியிருக்கிறார். அவற்றைப் பார்க்கு முன் , கல்யாணக் களேபரங்களைப் பார்ப்போம். "திருமணங்கள் சொர்க்கத்தில் நிச்சயிக்கப்படுகின்றன" என்று சொல்வார்கள். அநேகமாக அதனால்தான் அவை எதார்த்தமான தரைமட்ட நிலைக்கு வருவதே இல்லை போலும். திருமணத்தை எவ்வளவு ஆடம்பரமான நிகழ்வாக மாற்றுகிறோம் என்று பாருங்கள்: மின்னும் நகைகள் , கண்கவர் பட்டுப் புடவைகள் , ஜொலிக்கும் வீடியோ விளக்குகள் , பூங்கொத்துகள் , தடபுடலான விருந்துகள் என அடுக்கிக்கொண்டே போகலாம். இத்தனை ஆரவாரங்களுக்கு மத்தியிலும் , ஒரு திருமணம் வெற்றியடையுமா இல்லையா என்பதில் எந்த உறுதியும் இருப்பதில்லை. அந்த வகையில் , திருமண வாழ்க்கை என்பது பங்குச் சந்தை சூதாட்டத்தைப் போன்றது. அதிர்ஷ்டம் இருந்தால் லாட்டரி வென்றது போல மகிழ்ச்சி ; இல்லையென்றால் வாழ்நாள் முழுவதும் துயரம்தான்! இந்த அபாயத்தை எதிர்கொள்வது ஒருவரைப் பெரும் தர்மசங்கடத்தில் ஆழ்த்துகிறது: திருமணம் செய்துகொள்வதா வேண்டாமா ? இந்தக் குழப்பத்தை மேலும் அதிகரிக்கும் விதமாக , மக...

  பள்ளி நாட்களில் சயன்ஸில் ' அயல் மகரந்த சேர்க்கை ' என்று சொல்லிக் கொடுத்தது புரியவில்லை. பிடிக்கவும் இல்லை. ஆனால் கண்ணதாசன் மலர்-வண்டு என்று பாடிய போது அந்த சிறுவயதில்   கொஞ்சம் அரசல் புரசலாக புரிந்த மாதிரி இருந்தது , ஆனால் ரொம்பவும் பிடித்திருந்தது. கண்ணன் , ராதை , மீரா , வீணை , ராமன் , சீதை , கங்கை , யமுனை , நதி , ஓடம் ,   அலை , பிருந்தாவனம் , நிலவு என்று கவிஞர் ஆயிரக் கணக்கில் பாட்டு எழுதியிருந்தாலும் , மலரைத் தேடும் வண்டுக்கும்   பஞ்சம் வைக்கவில்லை. மூத்தவர் மருதகாசியின் ' முல்லை மலர் மேலே , மொய்க்கும் வண்டு போலே ' யை (படம்: உத்தம புத்திரன்) முன்பே பார்த்தோம். அவர் மேலும் ' வெள்ளி அலை மேலே துள்ளும் கயல் போலே , அல்லி விழி தாவ கண்டேன் என் மேலே ' என்றும் தொடர்ந்தார். கவியரசர் அதே பாதையில் வித்தியாசமாக இப்படி சொல்கிறார் (படம்:   இரு வல்லவர்கள்): " நான் மலரோடு தனியாக ஏன் இங்கு நின்றேன் என் மகராணி உனைக்காண ஓடோடி வந்தேன்"   காதலன் தன் காதலிக்காக வழிமேல் விழி வைத்துக் காத்திருப்பதை நாம ஊர் கவிஞர் ஜெயலன் ' கன்னிக்கு கண்ணி வைத்த வேடன் ' என...