கண்ணதாசன் — ஒரு ஞானி (Part-32)
நண்பர் ரமேஷ் தியாகராஜன் முந்தைய அத்தியாயம் குறித்து இவ்வாறு கருத்து தெரிவித்திருந்தார்: " ' ராஜபார்ட் ரங்கதுரை ' பாடல்களில் ஒன்று எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும். அது சுவாரஸ்யமான , யதார்த்தமான கேள்விகளை எழுப்புகிறது." மற்றொரு நண்பர் தொலைபேசியில் அழைத்து , " என்னங்க இது ? ' ஜின்ஜினுக்கா சின்னக்கிளி ' பாடலில் எனக்கு மிகவும் பிடித்த வரிகளான ' நான் சிரிக்கிறேன் சிரிக்கிறேன் , சிரிப்பு வரலே , நான் அழுகுறேன் அழுகுறேன் , அழுக வரலே!"வை நீங்க விட்டுட்டீங்களே" என்று கடிந்துகொண்டார். எனக்கு புது ஐடியா கொடுத்த இருவருக்கும் நன்றி. ' சிரிப்பு-அழுகை ' காம்பினேசன் கவியரசருக்கு ஐஸ் கிரீம் சாப்பிடுவது மாதிரி. பல பாடல்களில் விதவிதமான கதை/கேரக்டர் சூழலுக்கு எழுதி தள்ளியிருக்கிறார். முதலில் தத்துவார்த்தமாக பாடி இருக்கிறார் இப்படி (படம் : கவலை இல்லாத மனிதன்) : " பிறக்கும் போதும் அழுகின்றாய் இறக்கும் போதும் அழுகின்றாய் ஒரு நாளேனும் கவலை இல்லாமல் சிரிக்க மறந்தாய் மானிடனே இரவின் கண்ணீர் பனித்துளி என்பார் முகிலின் கண்ணீர் மழையெனச் சொல்வார் ...