JeyesWrites

Let us briefly examine a few more songs—without disparagingly labeling them as mere "copying"—to appreciate how Kannadasan drew upon complex, ancient Tamil verses, simplified them, and made them enjoyable even for the common folks. If one touches upon the Alvars, the Nayanmars might take offense; likewise, if one engages with Kambar but leaves out Valluvar, he too would be displeased. Let us look at them all, albeit in brief.   Elements from *Silappathikaram* entered cinema through the song "Fear is but folly; fearlessness is the birthright of the Dravidian" (“Achham enbathu madamaiyadaa”) (Film: *Mannathi Mannan*), where Kannadasan’s lyrics recounted: "The Chera prince crushed the crowned heads of Kanaka Vijaya and made them carry the stone; the Pandya king hoisted the Fish flag upon the Himalayas and lived a life of enduring fame." To honor Thiruvalluvar, Kannadasan presented three Kural lines in the single song “Nee Unnai Arindhaal” (Film: *Vettaikk...

  " கண்கள் கலந்து விட்டால் பேச தோன்றுமா ?", " வாயிருந்தும் வார்த்தை வரவில்லை" என்றெல்லாம் படித்திருக்கிறோம் , சிலர் அனுபவித்தும் இருப்போம். இது ஒரு வித மௌனம். செவ்வியல் தமிழ் இலக்கியங்களில்—குறிப்பாகச் சங்கப் பாடல்களில்—இத்தகைய வெளிப்பாடுகளை ஒத்த பல கருத்துகள் காணப்படுகின்றன. திருவள்ளுவரின் திருக்குறள் இவ்வாறு வினவுகிறது: "கண்கள் சந்தித்துப் பேசிக் கொள்ளும்போது , ​​ வாயால் பேசும் சொற்களுக்கு என்ன பயன் ?" (“ கண்ணொடு கண்ணிணை நோக்கொக்கின்  வாய்ச்சொற்கள் என்ன பயனும் இல ”) . இது பார்வைகளின் மூலமே நிகழும் ஒரு முழுமையான காதல் உரையாடலை விவரிக்கிறது. கண்ணதாசன் இதனை இப்படி வைத்தார் திரைப்பாடலில் (படம்: சங்கே முழங்கு): “ இரண்டு கண்கள் பேசும் மொழியில் எழுத்துக்கள் இல்லை , இதயம் தொடங்கும் புதிய உறவு முடிவதும் இல்லை. ”   சங்க இலக்கியத்தில் இதற்குப் பல இணையான சான்றுகள் உள்ளன. சொற்களைக் காட்டிலும் பார்வைகளின் மூலம் காதலர்கள் கருத்துப் பரிமாற்றம் செய்துகொள்ளும் கருத்து , குறுந்தொகை , அகநானூறு மற்றும் நற்றிணை ஆகியவற்றில் மிகவும் பரவலாகக் காணப்படுகிறது. தலைவன் தலைவியின் ...