கண்ணதாசன் — ஒரு ஞானி (Part-21)

  

இப்போதெல்லாம் ஜோடிகள் சாமர்த்தியம் என்று எண்ணிக்கொண்டு 'தனி'க் குடித்தனம் போய்விடுகின்றனர். பலர் கல்யாணத்துக்கு முன்பே  'பழைய லக்கேஜ்' (parents are old furniture!) எதுவும் கூடாது என்று கண்டிஷன் போட்டுத் தான் தாலியே கட்டப்படுகிறது. ஆனால், தனி ஆவர்த்தனம் செய்யும் போதும் ஜோடிகளுக்குள் சண்டை வருகிறது, முக்கிய காரணம்: ஒருவர் சம்பாதிக்க கஷ்டப்பட இன்னொருத்தர் அதை செலவழிப்பதில் பிசியாக இருப்பார். இல்லை இருவருமே பணத்தை தண்ணி போல ஓட விடுவார்கள் அல்லது இருவருமே பிடித்து வைத்துக் கொள்ளுவார்கள். இருவருமே சம்பாதித்தால், "My money is my money; your money is your money" என்று அக்ரிமெண்ட் வேறு. இருந்தும் பல குடும்ப சண்டைகளுக்கு காரணம், காசுதான். 

"The Millionaire Next Door: The Surprising Secrets of America's Wealthy" என்ற தங்கள் புத்தகத்தில், தாமஸ் ஜே. ஸ்டான்லி மற்றும் வில்லியம் டி. டாங்கோ ஆகிய ஆசிரியர்கள் ஒரு முக்கிய உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறார்கள்: "பணத்தை வீணடிக்கும் குணம் கொண்டவர்களைத் திருமணம் செய்துகொள்பவர்கள், ஒரு தலைமுறையிலேயே பெரும் செல்வந்தர்களாக மாறுவது அரிது. தம்பதியரில் ஒருவர் அளவுக்கு அதிகமாகப் பொருட்களை வாங்கிச் செலவழிக்கும் (hyper consumer) பழக்கம் கொண்டவராக இருந்தால், அவர்களால் செல்வத்தைச் சேர்க்க முடியாது. உங்கள் செலவுகளைக் கட்டுப்படுத்தத் தவறினால், நீங்கள் பெரும் அளவிலான செல்வத்தைச் சேர்ப்பதற்கான வாய்ப்பு குறைவு. உங்கள் குடும்பம் ஒவ்வொரு மாதமும் மேற்கொள்ளும் ஒவ்வொரு செலவையும் துல்லியமாகப் பதிவு செய்து வைப்பதே இதற்கான ஒரு சிறந்த தொடக்கமாக அமையும்." 

திருமணம் செய்துகொண்டால் உங்கள் நிதி நிலைமை சீர்குலைந்துவிடும் என்றும், தொழில் செய்வதன் மூலம் ஒருபோதும் செல்வந்தராக முடியாது என்றும் இதற்குப் பொருள்படுமா? இல்லை என்கிறார் 'Think Lazy Grow Rich' (சோம்பேறியாகச் சிந்தித்துச் செல்வந்தராகுங்கள்) என்ற புத்தகத்தின் ஆசிரியர் ஜான் ரக்: "இதிலிருந்து கிடைக்கும் பாடம் தெளிவானது: குடும்ப வாழ்க்கையையும் தொழில் வெற்றியையும் விரும்பும் ஒரு சாதாரண மனிதராக நீங்கள் இருந்தால், வேலை நேரத்தைக் குறைக்க முயற்சி செய்யுங்கள். குடும்பத்திற்காகச் சில குறிப்பிட்ட நேரங்களை ஒதுக்குங்கள்; எப்பேர்ப்பட்ட சூழலிலும் அந்த நேரத்தைக் கடைப் பிடியுங்கள். அதிகாரத் தோரணையில் கட்டளையிடத் தோன்றும்போதெல்லாம், நீங்கள் அலுவலகத்தில் இல்லை என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள். உங்கள் குடும்பம் எனும் அமைப்பில், உங்கள் துணை ஒரு பணியாளர் அல்ல; மாறாக, அவர் ஒரு சமமான பங்காளியாவார்." 

பணம் சம்பாதிப்பதற்கான யோசனைகளைப் பெற நாம் யாரிடம் செல்லக்கூடாது என்பதைப் பற்றி 'Body and Soul' நூலின் அனிதா ரோடிக் இவ்வாறு குறிப்பிடுகிறார்: "தொழில் ஆலோசனை கேட்பதற்கு மிகவும் பொருத்தமற்ற நபர் வங்கி மேலாளர் தான்; ஏனெனில், அவர் பணத்தைப் பாதுகாத்து நிர்வகிப்பவர் மட்டுமே. அவரைப் பொறுத்தவரை, எப்போதும் சதவீதங்கள், செலவும் வருவாயும் சமமாகும் நிலை (break-even point), லாபம் மற்றும் நஷ்டம் ஆகியவை மட்டுமே முக்கியம்; ஒரு புதிய யோசனையை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்வதிலோ, அதை எவ்வாறு பிரபலப்படுத்தி நிர்வகிப்பது என்பதிலோ அவருக்குப் பெரிய ஈடுபாடு இருப்பதில்லை. அது தொழில் அல்ல; அது வெறும் பண நிர்வாகம் மட்டுமே." 

இப்போது ஒரு மிக பிரபலமான கண்ணதாசன் பாடலுக்குத்  திரும்பி கொஞ்சம் அறிவுரை பெற்றுக் கொள்வோமே (படம்: பாமா விஜயம்): 

"வரவு எட்டணா செலவு பத்தணா அதிகம் ரெண்டனா

கடைசியில் துந்தனா துந்தனா துந்தனா

 

நிலைமைக்கு மேலே நினைப்பு வந்தால் நிம்மதி இருக்காது

அளவுக்கு மேலே ஆசையும் வந்தால் உள்ளதும் நிலைக்காது

யானையை போலே பூனையும் தின்னா ஜீரணமாகாது" 

மேற்கூறிய ஆசிரியர்கள் தங்கள் புத்தகத்தில் இதையே உறுதிப் படுத்துகிறார்கள்: "செல்வத்தைச் சேர்ப்பதில் இயல்பான ஆர்வம் கொண்டவர்களிடம் திட்டமிடுதல் ஒரு வலுவான பழக்கமாகக் காணப்படுகிறது. குறைந்த வருமானம் கொண்ட முதலீட்டாளர்களிடமும் கூட, திட்டமிடுதலுக்கும் செல்வச் சேர்ப்பிற்கும் இடையே நெருங்கிய தொடர்பு உள்ளது. பணம் ஒருவரின் விழுமியங்களை (values) ஒருபோதும் மாற்றக்கூடாது... பணம் சம்பாதிப்பது என்பது ஒரு செயல்பாடு குறித்த மதிப்பீட்டு அறிக்கை (report card) மட்டுமே; அது நீங்கள் எவ்வளவு சிறப்பாகச் செயல்படுகிறீர்கள் என்பதைக் காட்டும் ஒரு வழியாகும். வளர்ந்த பிள்ளைகளுக்கு எவ்வளவு அதிகமாகப் பணம் கொடுக்கப்படுகிறதோ, அவ்வளவு குறைவாகவே அவர்கள் சேமிக்கிறார்கள்; மாறாக, குறைவாகப் பணம் கொடுக்கப் படுபவர்கள் அதிகத்தைச் சேமிக்கிறார்கள்." 

பாபிலோனியக் காலத்திற்குச் சென்று பார்த்தால், 1920-களில் எழுதப்பட்ட ஒரு புத்தகம் நவீன முதலீட்டாளர்களுக்கு அவர்களின் நிதிநிலை குறித்து என்ன சொல்ல முடியும்? சொல்ல நிறையவே இருக்கிறது! பாபிலோனியக் கதைகளிலிருந்தும், குறிப்பாக பாபிலோனின் களிமண் பலகைகளிலிருந்தும் பெறப்பட்ட கருத்துக்களை உள்ளடக்கிய, ஜார்ஜ் எஸ். கிளாசனின் "தி ரிச்சஸ்ட் மேன் இன் பாபிலோன்" (The Richest Man in Babylon) என்ற இந்தச் சிறந்த புத்தகம், நீங்கள் விரும்பும் மற்றும் சாதிக்க நினைக்கும் அனைத்திற்கும் தேவையான திறவுகோலைக் கொண்டுள்ளது. தனிப்பட்ட செல்வத்தை ஈட்டுவதற்கான ரகசியத்தை இந்தப் புத்தகம் வெளிப்படுத்துகிறது: 

"நீங்கள் சம்பாதிக்கும் பணத்தில் ஒரு பகுதியை உங்களுக்கென வைத்துக்கொள்ள வேண்டும். அதாவது, உள்ளே செலுத்தும் ஒவ்வொரு பத்து நாணயங்களுக்கும், ஒன்பது நாணயங்களை மட்டுமே செலவிட வேண்டும். நாம் 'அவசியமான செலவுகள்' என்று கருதுபவை, நாம் அதைத் தடுக்காவிட்டால், எப்போதும் நமது வருமானத்திற்கு இணையான அளவிற்கு வளர்ந்து கொண்டே செல்லும். ஒரு மனிதனின் செல்வம் என்பது அவனது பையில் இருக்கும் நாணயங்களில் இல்லை; அது அவன் உருவாக்கும் வருமானத்தில்—அதாவது அவனது பைக்குள் தொடர்ந்து பாய்ந்து அதை எப்போதும் நிரம்பியிருக்கச் செய்யும் அந்தப் பொன்னான நீரோட்டத்தில்—தான் உள்ளது. இதுவே வற்றிய பைக்கு (வெற்றுப் பைக்கு) மருந்தாகும்; மேலும், நன்கு நிரம்பிய பை மீண்டும் காலியாகிவிடாமல் தடுப்பதிலும் இது முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது. உன் முதலீட்டுத் தொகையை (அசல்) பாதுகாப்பான இடங்களில் முதலீடு செய்வதன் மூலம் இழப்பிலிருந்து அதைக் காத்துக்கொள்; தேவைப்படும்போது அதைத் திரும்பப் பெறக்கூடியதாகவும், நியாயமான வருமானத்தை (வாடகை அல்லது வட்டி போன்றவற்றை) தவறாமல் ஈட்டித் தரக்கூடியதாகவும் அந்த இடம் இருக்க வேண்டும்." 

ஆனால் அதே பாடலில், இளைஞர்கள் பாடுவதாக அமைந்த பின்வரும் வரிகளையும் கவி ஞானி எழுதியுள்ளார்: 

“பணத்தை பார்த்தால் கௌரவம் என்பது

மருந்துக்கும் இருக்காது" 

இளைஞர்கள் குதூகலமாகப் பாடும் இன்னொரு பாட்டில் (படம்: நிச்சயதாம்பூலம்), கவியரசர் பணத்தை 'தண்ணியைப் போல' செலவழிக்க வேண்டும் என்றும் பாடியிருக்கிறார்: 

"ஆண்டவன் படைச்சான் என்கிட்ட கொடுத்தான்

என்னை அனுபவி ராஜா-னு அனுப்பி வச்சான்,

 

உலகம் எந்தன் கைகளிலே உருளும் பணமும் பைகளிலே

சோதிச்சு பாத்தா நானே ராஜா வாலிப பருவம் கிடைப்பது லேசா

உல்லாசம் சல்லாபம் எல்லாமும் இங்கே உண்டு

 

பணங்களை சேர்த்து பதுக்கி வைத்தால் அது மடமை,

பகவான் படைத்த பணமெல்லாம் பொது உடமை,

கையில் கிடைப்பதை வீசி ரசிப்பது தான் என் கடமை

அந்த பெருமை எந்தன் உரிமை,

நல்ல வெள்ளி துட்டு அள்ளிகிட்டு

துள்ளி துள்ளி ஆட விட்டு சிரிப்பதும் மகிழ்வதும் தனி மகிமை!" 

திரை உலகில் பணம் மழை போலக் கொட்டுகிறது என்பது ஒரு பொதுவான மாயை. உண்மையில் திரைப்படத் துறை பணத்தில் புரளுகிறதா? அப்படியில்லை என்றே தோன்றுகிறது; குறிப்பாகப் பாடலாசிரியர்களின் பார்வையில் பார்த்தால் இது புலப்படும். அவர்கள் எழுதிய பெரும்பாலான பாடல்கள் பணத்தைத் தீமையாகச் சித்தரிக்கின்றன அல்லது பணத்தைச் சேமித்துச் பொறுப்புடன் செலவழிக்க வேண்டும் என்று அறிவுறுத்துகின்றன. நிச்சயமாக, கதாநாயகன் அல்லது கதாநாயகி பணக்கார வீட்டு வாரிசாக இருந்து, இளமைப் பருவத்தில் பணத்தை வாரி இறைத்து வரம்பின்றி வாழ்க்கையை அனுபவிக்க விரும்பும் சூழல் கொண்ட பாடல்கள் இதற்கு விதிவிலக்கு. 

கண்ணதாசனின் பாடல்களில், நிதி சார்ந்த எதிர்காலத்தைப் பற்றி நேர்மறையாகப் பேசும் மிகச் சில பாடல்கள் மட்டுமே உள்ளன; உதாரணமாக, "எங்களுக்கும் காலம் வரும்" மற்றும் "ஒளிமயமான எதிர்காலம் என் கண்ணுக்குத் தெரிகிறது" ஆகிய பாடல்களைக் குறிப்பிடலாம். கவிஞர்கள் பணத்தைப் பொறுத்தவரை தீவிரமான இரு துருவங்களுக்கு இடையே ஊசலாடுகிறார்கள்: ஒரு பக்கம் கடும் வறுமை, மறுபக்கம் அளவற்ற செல்வம். இப்போதெல்லாம் ஏழை ஹீரோ ஒரே பாடல் பாடும் நேரத்தில் பணக்கார முதலாளியாகி விடுகிறான். எல்லாமே extreme views-தான். செல்வத்தைப் பற்றிய ஒரு நடுநிலையான அல்லது பற்றற்ற நேர்மறையான கண்-ணோட்டம் அங்கு இருப்பதாகத் தெரியவில்லை.   

வட இந்தியாவில், குறிப்பாக இந்தியாவின் நிதித் தலைநகரான மும்பையில் முப்பது ஆண்டுகள் வாழ்ந்த பிறகு, தென்னிந்தியர்களாகிய நாம் சிறுவயதிலிருந்தே பணத்தைச் சார்ந்த பயம் மற்றும் பல உணர்வுகளுடன் வளர்க்கப் படுவதற்கும், வட இந்தியர்கள் மற்றும் மேற்கத்திய நாடுகளிலும் பொதுவாகச் செல்வத்தை ஒரு அதிகாரமாகப் பார்ப்பதற்கும் இடையே உள்ள பெரும் முரண்பாட்டை நான் பலமுறை வியந்து பார்த்திருக்கிறேன். செல்வத்தை மின்சார-மாகப் பார்ப்பதில் இரு தரப்பினரும் ஒரே மாதிரியானவர்கள்; ஆனால், மின்சாரத்தைத் தொட்டால் ஷாக் அடிக்கும் என்று பயந்து தென்னிந்தியர்கள் அதைத் தொட அஞ்சுகிறார்கள்; அதே சமயம் அவர்களோ அதை விளக்கை எரிய வைப்பதற்கோ அல்லது தொழிற்சாலைகளை இயக்கி உற்பத்தி செய்வதற்கோ பயன்படும் ஒரு சக்தியாகப் பார்க்கிறார்கள். பணத்தின் தீவிர நிலைகளைச் சித்தரிக்கும் சில தமிழ்த் திரைப்படப் பாடல்களை நாம் ஆராய்வோம்; அத்துடன், செல்வம் குறித்த நமது கண்ணோட்டத்தை விரிவுபடுத்த உதவும் பல்வேறு மேற்கத்திய எழுத்தாளர்களின் கருத்துகளையும் பார்ப்போம். 

கவி ஞானி தனது தனிப்பட்ட வாழ்க்கையில் பணத்திற்கு ஒருபோதும் பெரிய முக்கியத்துவம் அளித்ததில்லை என்பதை யூடியூப் காணொளிகள் வெளிப்படுத்துகின்றன; அதனால்-தான் பணமும் அவரிடம் தங்கவில்லையாம். அவரது கவிதை வரிகள் சில பஞ்சப் பாட்டுகள் இதோ. இவற்றில் அவர் பணத்தையும் சொந்தங்கள் நடத்தும் விதத்தையும் காட்டுகிறார் (படம்: எங்க ஊர் ராஜா): 

"யாரை நம்பி நான் பொறந்தேன் போங்கடா போங்க

என் காலம் வெல்லும் வென்ற பின்னே வாங்கடா வாங்க

 

குளத்திலே தண்ணியில்லே கொக்குமில்லே மீனுமில்லே

பெட்டியிலே பணமில்லே பெத்தபுள்ள சொந்தமில்லே

 

பானையிலே சோறிருந்தா, பூனைகளும் சொந்தமடா

சோதனையைப் பங்கு வெச்சா சொந்தமில்லே பந்தமில்லே

 

நெஞ்சமிருக்குத் துணிவாக நேரமிருக்கு தெளிவாக

நினைத்தால் முடிப்பேன் சரியாக நீ யார் நான் யார் போடா போ

ஆடியிலே, காத்தடிச்சா ஐப்பசியில், மழை வரும்

தேடிவரும், காலம் வந்தா செல்வமெல்லாம் ஓடிவரும்." 

நாம் முன்னரே பார்த்த 'அண்ணன் என்னடா தம்பி என்னடா' பாட்டிலும் பணம்-உறவுப் புலம்பல்தான் (படம்: பழனி): 

“அண்ணன் என்னடா தம்பி என்னடா அவசரமான உலகத்திலே

ஆசைக் கொள்வதில் அர்த்தம் என்னடா காசில்லாதவன்  குடும்பத்திலே

 

தாயும் பிள்ளையும் ஆனபோதிலும் வாயும் வயிறும் வேறடா

சந்தைக் கூட்டத்தில் வந்த மந்தையில் சொந்தம் என்பதும் ஏதடா

 

வாழும் நாளிலே கூட்டம் கூட்டமாய் வந்து சேர்கிறார் பாரடா

கை வறண்ட வீட்டிலே உடைந்த பானையை மதித்து வந்தவர் யாரடா

 

பணத்தின் மீது தான் பக்தி என்றபின் பந்தபாசமே ஏனடா

பதைக்கும் நெஞ்சினை அணைக்கும் யாவரும் அண்ணன் தம்பிகள் தானடா." 

பணம் நம் வாழ்க்கை வசதிகளை பெருக்கிக் கொள்வதற்காக சம்பாதிக்க வேண்டும் என்பதில் இருந்து வெகுவாக விலகி, உறவும், மற்றவரும் நம்மை, நாம் கொண்டிருக்கும் பணத்தை, பொருள்களை வைத்து மதிக்க வேண்டும் என்கிற பொய்யான மன நிலையில் பணமில்லா/வேலை செய்யும் நடுத்தர வர்க்க குடும்பங்கள் தினம் அல்லாடுவது வியாதி ஆகி விட்டது. நமது அக்கம் பக்கத்தினர் என்னென்ன வீட்டு உபயோகப் பொருட்களை வைத்திருக்கிறார்கள் என்று ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பதே பணம் சம்பாதிப்பதற்கும், செல்வந்தராகுவதற்கும், போலியான மற்றும் அர்த்தமற்ற மகிழ்ச்சியைத் தேடி ஓடுவதற்கும் உந்துதலாக அமைவதாகத் தெரிகிறது. 

இந்த 'வறுமை மனப்பான்மை' நமக்கு எங்கிருந்து வந்தது? தொழிலாளர் வர்க்கத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் சிறுவயதிலேயே தங்கள் வீடுகளில் தவறான கண்ணோட்டத்துடன் வடிவமைக்கப் படுவதையும், பிரிட்டிஷார் திணித்த கொடூரமான வகுப்பறை கல்வி முறையால் அவர்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் உழைப்பாளர்களாகவே முடக்கப் படுவதையும் நிதி நிபுணரான ராபர்ட் கியோசாகி (Robert Kiyosaki) தனது புத்தகத் தொடரில் விளக்குகிறார்: "Retire Young Retire Rich: How to Get Rich Quickly and Stay Rich Forever!" (இளமையிலேயே பணக்காரராகி ஓய்வு பெறுவது எப்படி?): 

“பண விஷயத்தில், பெரும்பாலான மக்கள் தங்கள் பெற்றோரின் நிதித் திட்டத்தையே பின்பற்றுகிறார்கள்; அந்தத் திட்டம் பெரும்பாலும் கடினமாக உழைத்து பணத்தைச் சேமிப்பதாகவே இருக்கிறது. அந்தத் திட்டத்தைப் பின்பற்றி, லட்சக்கணக்கான மக்கள் வேலைக்குச் செல்லவும் திரும்பவும் மெதுவாகச் செல்லும் ரயிலில் அமர்ந்து, அதன் ஜன்னல் வழியாக ஆடம்பரக் கார்கள், நிறுவனங்களுக்குச் சொந்தமான தனிப்பட்ட விமானங்கள் மற்றும் சொகுசு வீடுகளைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். சம்பளத்திற்காகவே தங்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் உழைக்குமாறு மக்களுக்குக் கற்றுக்கொடுப்பது என்பது, ஒருவரை வாழ்நாள் முழுவதும் அதிக ஊதியம் பெறும் அடிமையாக இருக்கக் கற்றுக்கொடுப்பதற்குச் சமம். சிலருக்கு கிரெடிட் கார்டை வழங்குவது என்பது, குடிகாரர் ஒருவரிடம் குண்டு நிரப்பப்பட்ட துப்பாக்கியைக் கொடுப்பது போன்றது. அந்த குடிகாரர் உட்பட, அவருக்கு அருகில் இருக்கும் எவருக்கும் ஆபத்துதான். 

ஏழைகளும் நடுத்தர வர்க்கத்தினரும் பணக்காரர்களாவதில் சிரமப்படுகிறார்கள்; ஏனெனில், அவர்கள் பணக்காரர்-களாவதற்குத் தங்கள் சொந்தப் பணத்தையே பயன்படுத்த முயற்சிக்கிறார்கள். நீங்கள் பணக்காரராக விரும்பினால், உங்கள் சொந்தப் பணத்தைப் பயன்படுத்தாமல், மற்றவர்களின் பணத்தை எவ்வாறு பயன்படுத்துவது என்பதை நீங்கள் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும்.” வெற்றிகரமான இந்திய எழுத்தாளரான அஸ்வின் சங்கீ, தனது புராணப் பின்னணி கொண்ட நாவல்களான "சாணக்ய சாண்ட்" (Chanakya Chant) மற்றும் "தி ரோசாபால் லைன்" (The Rozabal Line) ஆகியவற்றில், இந்தியாவின் மிகச்சிறந்த வியூக மேதையான சாணக்யரின் ஞானத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு கியோசாகியின் கருத்துக்களை வழிமொழிகிறார். அவர் கூறுகிறார்: "செல்வத்தின் அடிப்படை என்ன? பொருளாதார நடவடிக்கையே செல்வத்தின் அடிப்படை; அது இல்லாதபோது பொருள் சார்ந்த நெருக்கடிகள் ஏற்படு-கின்றன. பயனுள்ள பொருளாதார நடவடிக்கைகள் இல்லா-விட்டால், தற்போதைய செழிப்பும் எதிர்கால வளர்ச்சியும் அழிவைச் சந்திக்கும் அபாயம் உள்ளது. ஒரு யானையைப் பிடிக்க மற்றொரு யானை தேவைப்படுவது போலவே, மேலும் பல செல்வங்களை ஈட்டவும் செல்வம் தேவைப்படுகிறது." 

யோசித்துப் பார்த்தால், பணம், நிதி மேலாண்மை, முதலீடு, நீண்ட கால கூட்டு வட்டி வளர்ச்சி, இடர் மற்றும் பலன்களின் அளவு போன்றவற்றை எப்படிக் கையாள்வது என்று உங்களுக்கு யார் கற்றுக்கொடுத்தார்கள்? பள்ளிகள் அல்லது கல்லூரிகளில் நடத்தப்பட்ட வங்கி மற்றும் நிதி தொடர்பான வகுப்புகள் மூலம் இவை நமக்குக் கிடைக்கவில்லை. சிறுவயதில் வீட்டில் நாம் கற்றுக்கொண்ட ஒரே பாடம், கைச்செலவுப் பணத்தைக் கொடுத்து மிட்டாய் வாங்குவது மட்டும்தான். பணம் செலவழித்தல், பணப் பரிமாற்றம், கடன் வாங்குதல் மற்றும் திருப்பிச் செலுத்துதல், சேமித்தல், பந்தயம் கட்டுதல், பணத்தை இழத்தல் போன்றவற்றைச் செய்வதன் மூலம், மிக இளம் வயதிலேயே சொந்த அனுபவத்தின் வாயிலாகவே நாம் இவற்றைக் கற்றுக்கொண்டோம். 

பணத்தைச் சேமிப்பது, முதலீடு செய்வது மற்றும் அதை எவ்வாறு பெருக்குவது என்பதை நமக்கு யாரும் கற்றுக்கொடுக்கவில்லை; ஒருவேளை, இரவு உணவு வேளையில் பணத்தைப் பற்றிய விஷயங்கள் அன்றாடம் விவாதிக்கப்படும் ஒரு வெற்றிகரமான வணிகக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவராக நீங்கள் இருந்தால் ஒழிய, இது சாத்தியமில்லை. வங்கிக்குச் செல்வது, உண்மையான மனிதர்கள் மற்றும் பணத்துடன் நேரடியாகப் பழகுவது, பங்குச் சந்தையில் ஈடுபட்டு நஷ்டத்தைச் சந்திப்பது, அல்லது நிலம், தங்கம் மற்றும் நகைகளை வாங்குவது மற்றும் விற்பது போன்ற செயல்களின் மூலமே நமது நிதிசார் அறிவு வளர்ந்தது; இறுதியில் நம்மிடம் என்ன எஞ்சியிருக்கிறது என்பதைச் சிந்தித்துப் பார்ப்பதன் மூலமே நாம் பாடம் கற்றுக்கொண்டோம். 

வகுப்பறைகளுக்கு வெளியே, நிஜ வாழ்க்கையில் பழைய தவறான புரிதல்களைக் களைந்து புதிய விஷயங்களைக் கற்றுக்கொள்வதன் மூலமே இவை அனைத்தும் நிகழ்ந்தன. ஆனால் வகுப்பறைகளுக்குள்ளோ இன்னும் மோசமான நிலைதான் நிலவியது என்று கியோசாகி (Kiyosaki) தனது புத்தகத்தில் குறிப்பிடுகிறார். குடும்ப வாழ்கையில் பணத்தால் நடக்கும் சண்டைக்கும், நாம் சிறுவர்களாக பள்ளியில் பட்ட கஷ்டங்களுக்கும் என்ன சம்பந்தம் இருக்க முடியும்என்று யோசிக்கிறீர்கள் அல்லவா? பார்ப்போம் அடுத்த எபிசோடில்... 

மாத சம்பளத்துக்கு மாடு மாதிரி வேலை பார்த்தல் எப்படி என்று பட்டுக்கோட்டையார் முன்பே பாடியிருக்கிறார் (படம்: இரும்பு திரை): 

"கையிலே வாங்கினேன் பையிலே போடலே

காசுபோன இடம் தெரியலே _ என்

காதலிப் பாப்பா காரணம் கேப்பா

ஏது சொல்வதென்றும் புரியலே

ஏழைக்கும் காலம் சரியில்லே

 

மாசம் முப்பது நாளும் ஒளைச்சு

வறுமை பிடிச்சு உருவம் இளைச்சு

காசை வாங்கினாக் கடன்கார னெல்லாம்

கணக்கு நோட்டோட நிக்கிறான் _ வந்து

எனக்கு உனக்குன்னு பிய்க்கிறான்

 

சொட்டுச் சொட்டா வேர்வை விட்டா

பட்டினியால் பாடுபட்டா

கட்டுக்கட்டா நோட்டுச் சேருது

கெட்டிக்காரன் பொட்டியிலே _ அது

குட்டியும் போடுது வட்டியிலே!" 

திருவள்ளுவர் வேறு "பொருளில்லார்க்கு இவ்வுலகில்லை" என குறளில் பாடிவிட்டு போய்விட்டார். அதை சொல்லிக்கொண்டு எல்லோரும் பணம்தான் வேணும்னு ஓடுகிறார்கள். ஆனால் அவர் முதல் வரியில் "அருளிலார்க்கு அவ்வுலகம் இல்லை" எனவும் சொல்லியிருக்கிறார். எனவே அவர் சொன்னது எனக்குப் புரிந்த ஞானம் "'பொருளை' (matter) ஒரு பொருட்டாக எடுத்துக்கொள்ளாமல் spirit மேல் கவனமாயிருக்கும் மனிதர்களுக்கு இந்த 'matter'ஆல் ஆன உலகம் ஒரு பொருட்டே இல்லை", என்பது தான். நிலைக்காது என்று தெரிந்து இருந்தாலும் பொருள் ஆசை மனிதர்களை விடுமா என்ன? 

வாழ்க்கையில் பணம் மழை போல 'கொட்டோ கொட்டென்று கொட்டவேண்டும்', நாம் அதை  'கட்டோ கட்டென்று கட்ட வேண்டும்' என கனவுலகில் கொஞ்சம் மிதப்போம். அடுத்த எபிசோடில் சந்திப்போம்...அதுவரை கொஞ்சம் சிந்திப்போம்...

 

-ஜேயெஸ் (www.jeyes.in)