கண்ணதாசன் — ஒரு ஞானி (Part-3).

 

எல்.ஆர்.ஈஸ்வரியை இதில் இழுத்து விட்டுவிட்டு, நான் உங்களிடமிருந்து தப்பிக்க முடியுமா? கம்பெடுத்து அடிக்க வருவீர்கள்! அதற்காக, அதீத கிளப் நடனக் கற்பனையில் இறங்கிவிடாதீர்கள். நான் இங்குத் தேர்ந்தெடுத்துள்ள  பாடல் கிளப் டான்ஸ் பாடல் இல்லை, மிகவும் பிரபலமானதாக இல்லாமல் இருக்கலாம். ஆனால், பல பதிவர்கள், யூடியூபர்கள் மற்றும் எழுத்தாளர்கள் ஏற்கனவே பிரபலமான பாடல்களை அடித்து, துவைத்து, தீர்க்கமாக அலசிவிட்டிருக்கக்கூடும்; எனவே, ஒரு புதிய களத்திற்குள் நுழைவதே சிறந்தது.

நான் முன்பே சொன்னது போல், திரைப்படங்களைப் பார்க்காமலும், கதை/கதாபாத்திரங்களை முன்கூட்டியே அறியாமலும் இருப்பது ஒரு வரம்தான். வானொலியில் நேரடியாக கண்ணதாசனின் பாடல்களைக் கேட்டது என் மனதில் அவற்றில் இருந்து சில 'ஆன்மீக ஞான வரிகளை'ப் பதித்தது. எப்படியிருந்தாலும், இந்தக் கட்டுரையைப் படித்த பிறகு, உங்களில் இப்பாடலை அறியாதவர்களோ, YouTube-இல் உள்ள இந்த நடனக் காட்சியையும் ரசிக்கலாம்.

நாம் இப்போது காணப்போவது, புகழ்பெற்ற திரைப்படமான 'வெண்ணிற ஆடை'யிலிருந்து ஒரு அரிய பாடல்:

“நீ என்பதென்ன?

நான் என்பதென்ன?”

ஆத்மஞானம் எனும் இறுதி இலக்கை அடைய, ‘நான் யார்?’ என்ற கேள்விக்கு அகமுகமாக விடை காணுமாறு ரமண மகரிஷி தேடுவோரை வலியுறுத்தினார் (புத்தகம்: இதே தலைப்பிலான நூல் “Who Am I?” மற்றும் “Talks with Ramana Maharishi”). ஒவ்வொரு மனிதனும் இக்பூவுலகிற்கு வந்த மிக முக்கியமான கேள்வியான, “நீ யார்?” என்பதை கவியரசரும் கேட்கிறார். குறும்புக்கார மகாகவி, காதல் காட்சிகள், கேபரே அரங்கக் காட்சிகள் போன்ற எதிர்பாராத இடங்களில் ஆழ்ந்த ஆன்மீக ஞானத்தை வெளிப்படுத்துகிறார்.

புத்தர் “எல்லாப் பொருட்களும் நிலைகளும் நிரந்தரம் அற்றவை/ நிலையற்றவை” (“permanent impermanence of ALL things and conditions”) என்று சுட்டிக்காட்டியதைப் போல, மாறிக்கொண்டே இருக்கும் உலகில் நமது நினைவின் பயனற்ற தன்மையைச் சுட்டிக்காட்டி, அவர் நம்மை ஒரு உயர் நிலைக்கு எடுத்துச் செல்கிறார்.

“ஒரு நினைவு என்பதென்ன

நிலையில்லாதாதொரு உலக மேடையில்

நாமும் வந்ததென்ன?”

கண்ணதாசன் இன்னும் ஆழமாகச் சென்று, “நிலையற்ற உடலைப் பெற்று இங்கு வந்த நாம், திரும்பி போகும் வழியில் ஞானத்தை எடுத்துச் செல்வோம்” என்றும், இந்த “சுய விசாரணையை தத்துவார்த்தமாகப் பேசுவதன் மூலம் (புத்தகங்கள் படிப்பதன் / கேள்வி ஞானத்தின் மூலமும்) மட்டுமே புரிந்து கொள்ள முடியாது, ஆனால் ஒவ்வொரு உயிரினமும் ‘அனுபவம்’ மூலமே ஞானம் பெறும்” என்று முடிக்கிறார், பின்வரும் வரிகளில்:

“ஒரு மேனி கொண்டு வந்தோம்

இனி ஞானம் கொண்டு செல்வோம்”

“அதை கொள்ளாமல் சொல்லாலே

சொன்னாலே தீராதையா”

 

சித்தம் கலங்கிய பெண் பாடும் பாடலில், கவிஞர் எத்தனை தத்துவ விசாரச் சித்து செய்கிறார் பார்த்தீர்களா! சித்தம் ஒருமித்தவர்கள் சித்தர்கள் என்றல் சித்து வேலை செய்யும் கண்ணதாசனும் ஒரு சித்தர்தானே? கவியரசர் எப்படி நம்மை வரிக்கு வரி அடித்து அடித்து தெளிய வைக்கிறார்!

 

நாம் தொடங்கிய இடத்திற்கே மீண்டும் வருவோமெனில், இப்பாடலின் முதல் வரி, "நீ என்பது என்ன?", மனித பர்சனாலிட்டி குறித்த இந்த மிக முக்கியமான கேள்வி பற்றி, பல்வேறு இந்திய மற்றும் மேற்கத்திய ஆன்மீகப் பெரியோர்கள் என்ன கூறியுள்ளனர் என்பதை இப்போது நாம் காண்போம். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, பர்சனாலிட்டியே நாம் வாழ்நாள் முழுவதும் சுமந்து செல்லும் ஒரு சுமையாகும்; தவிர, வாழ்க்கையின் எத்தகைய  சூழ்நிலைகளிலும்—எப்படியாவது நாம் பாதுகாத்துக் கொள்ள விரும்பும் ஒன்றும் இதுவேயாகும்!

 

சமகால ஆன்மீக ஆசிரியரான எக்கார்ட் டோல் (Eckhart Tolle) (Book “The Power of Now”), நாம் காலையில் கண்விழிக்கும்போது, நம்முடன் உலகமும் கண்விழிப்பது மட்டுமல்லாமல், நமது பர்சனாலிட்டியும் கடந்த கால வரலாறும், எதிர்கால எதிர்பார்ப்புகளும், லட்சியங்களும் உடனடியாகப் டவுன் லோடு ஆகின்றன; இது, நிகழ்காலமாக இருக்கும் 'GIFT/PRESENT'ஐ தடுக்கிறது/ மறுக்கிறது என்பதை சுட்டிக்காட்டுகிறார் (Other books: “Present Moment Awareness”, “Stillness Speaks”).

மேலும், நமது தோள்களுக்கு மேலே, காதுகளுக்கு இடையில் உள்ள எலும்பு(மண்டை)க்கூட்டிற்குள், நாம் உருவாக்கும், ஒவ்வொரு நாளும் தொடர்ந்து முதலீடு செய்து வலுப்படுத்தும் மிகப்பெரிய புனைவுதான் நமது பர்சனாலிட்டி என்பதையும், மௌனத்தில் ஒவ்வொருவரும் எளிதாகக் கண்டறியக்கூடிய உண்மையையும் அவர் வெளிப்படுத்துகிறார்.

விடியல் முதல் அந்தி வரை, நாம் விழித்திருக்கும் நேரங்களில் 'உள்ளே' நிகழும் முடிவற்ற அரட்டையை (தன்னுடன் பேசிக்கொள்வது/ ஓய்வில்லாத அர்த்தமற்ற பேச்சு, அல்லது பழைய கிராமபோன் இசைத்தட்டு) எக்கார்ட் வேடிக்கையாகக் கிண்டல் செய்கிறார். இது ஒரு பைத்தியக்காரனின் உளறலைப் போன்றது, ஆனால் நாம் அதை அவன்போல வெளியே சத்தமாகச் செய்வதில்லை, மேலும் இதுபோன்ற அனைத்து உள் உரையாடல்களும் நமக்கு மிகவும் தர்க்கரீதியானவையாகத் 'தோன்றுகின்றன'. ஏனென்றால், நம்மைப் பற்றியும் நம்மால் உருவாக்கப்பட்ட ‘சூழல்’ அல்லது ‘கதை’ நமது நினைவில் குடிகொண்டு, ஒவ்வொரு காலையிலும் ஒரு போலியான பர்சனாலிட்டியாக வெளிப்படுகிறது.

நாக்கு கட்டுப்பாட்டில் இல்லாதபோது, ​​பெரும்பாலான 'மனக் கழிவுகள்' (mental diarrhea) 'வாய்மொழிக் கழிவுகளாகவே' (verbal diarrhea) வெளிவருகின்றன என்று எக்கார்ட் நம்மைச் சீண்டுகிறார். நம் வாழ்நாள் முழுவதும், நம்மையும் நம் கதைகளையும் நாமே 'ஒளிபரப்பிக்' கொண்டே இருக்கிறோம்! நதி போன்ற மனதைக் கண்காணிப்பதற்காக, இந்திய ஆன்மீகம் உள்ளும் புறமும் மௌனத்தைக் கடைப்பிடிக்கப் பரிந்துரைக்கிறது. ஆனால், "என்னால் மனதை அமைதிப்படுத்தவே முடியவில்லை!" என்று பலர் புலம்புகிறார்கள்!

‘ஓயாதது’ என்று கருதப்படும் மனதை நிறுத்துவது எப்படி? ஒரு வேடிக்கைப் பயிற்சியாளராக, எனது சமீபத்திய புத்தகமான “தி ஃபன்வாலா எம்பிஏ”-வில் (Book: The Funwallah MBA), “தளர்ந்த மலத்தை நிறுத்த (diarrhea), கவனம் (attention) என்ற கருவியைப் பயன்படுத்துங்கள்” (Use Attention Tool to Stop the Stool) என்ற தலைப்பின் கீழ், இந்தத் தொன்மையான நுட்பத்தை ஒரு மனப் பயிற்சியாக (தியானம்) எழுதியிருந்தேன்:

“தயவுசெய்து உங்களுக்குள் கூர்ந்து பாருங்கள், உங்கள் அடுத்த எண்ணம் என்னவாக இருக்கப் போகிறது என்று…. (சில நிமிடங்கள் இடைவெளி). உங்கள் கவனம், அடுத்து வரப்போகும் எண்ணத்தைத் தேடி மனதில் இருக்கிறது. ஒரு பூனை, ஒரு எலி (அல்லது எண்ணம்) வெளிவரப்போகும் இருண்ட எலிப் பொந்திற்குள் பார்ப்பது போல நீங்கள் பார்க்கிறீர்கள்…. (பல நிமிடங்கள் இடைவெளி).

மெதுவாக உங்கள் கண்களைத் திறக்கவும். உங்களில் சிலர் உங்கள் மனவெளியில் என்ன நடந்தது என்பதைப் பகிர்ந்து கொள்ள விரும்பலாம். குறிப்பாக, உங்கள் அடுத்த எண்ணம் என்னவாக இருந்தது? (இடைவெளி). அது தோன்றியதா? உங்களில் சிலருக்குத் தலை வழக்கத்தை விட அதிக இரைச்சலாக மாறியிருந்தாலும், உங்களில் சிலருக்காவது, உங்கள் மனம் உங்கள் கவனத்தைக் கண்டு பயந்து நடுங்கும்போதும், உங்கள் தன்னிச்சையான நினைவகத்தில் எந்த எண்ணமும் பதியாதபோதும், நீங்கள் ஒரு ஆழ்ந்த அமைதியை அனுபவித்திருப்பீர்கள்,

சிலருக்கு நான் பூனை-எலி உவமையைக் குறிப்பிட்ட அந்த நொடியில், உங்கள் மனதில் அவற்றின் பிம்பங்கள் அல்லது சில சமயங்களில் உலகப் புகழ்பெற்ற டாம் அண்ட் ஜெர்ரியின் (Tom & Jerry) பிம்பம் கூடத் தோன்றியிருக்கும், பின்னர் எனது அடுத்தடுத்த அறிவுறுத்தல்களால் அது தடைபட்டிருக்கும். உங்கள் தரவுத்தளத்தில் (Random Access Memory) இருக்கும் ஒரு காட்சியையோ அல்லது ஆளுமையையோ நான் கொடுத்த அந்த நொடியில், மனம் அதைப் பற்றிக்கொண்டு, ஒரு தானியங்கி முறையில் பழைய பதிவை மீண்டும் உருவாக்கவோ அல்லது இயக்கவோ தொடங்கியது.

 

போக்குவரத்தை நிறுத்து (Stop the Traffic)

இந்தச் சுருக்கமான அக அனுபவத்தில் (inner experience), நீங்கள் உங்கள் மனதைக் கூர்ந்து கவனித்தவரை, அது உங்கள் அடுத்த நகர்வுக்காக, அதாவது அறிவுறுத்தல்களுக்காக (command), பயத்தில் உறைந்து காத்திருந்தது. நீங்கள் உங்கள் இருப்பைத் தக்கவைத்துக் கொண்டால், அது உங்கள் அடிமையைப் போலக் காத்திருந்தது. நீங்கள் ஆற்றலை இழந்த அல்லது கவனம் சிதறிய அந்த நொடியில், அது தனது சொந்தப் பயணத்தைத் தொடங்கியது. நமக்குள்ளே இருக்கும் பூதம், நன்கு அறியப்பட்ட அலாவுதீன் விளக்குப் பேயைப் போல, உங்கள் கட்டளைகள் மாயாஜாலமாக நிறைவேற்றப்படுவதற்காகக் காத்திருந்தது என்பதே ஆச்சரியமான உண்மை. நீங்கள் அதைக் கவனிக்கவில்லை என்றால், அது எல்லா நேரமும் தனக்குத் தோன்றியதைச் செய்யும் (self-directed drama), மேலும் அது காட்டும் பல்வேறு நாடகங்களால் நீங்கள் கடத்தப்பட்டு, ஒவ்வொன்றுடனும் பிணைக்கப்படுவீர்கள். இதுவே நம் முன்னோர்களால் “மாயா” (Maya) என்று அழைக்கப்படும் புனைக்கதை!”

 

மற்றொரு ஞானகுருவான நிசர்கதத்த மகராஜ் (Book: “I Am That” Nisarga Datta Maharaj)  நம்மிடம் இந்தக் கூர்மையான கேள்வியைக் கேட்கிறார்: “நீங்கள் உண்மையில் இல்லாத ஒருவராக, உங்களை நீங்களே ஏன் நம்புகிறீர்கள்?”(“Why you are believing yourself to be someone who is not?”) அவர் தொடர்ந்து நமக்கு இவ்வாறு உதவுகிறார்:

"‘நான் இருக்கிறேன்’ (I Am / I Amness) என்ற உணர்வை மட்டும் மனதில் இருத்திக்கொள்ளுங்கள்; உங்கள் மனமும் அந்த உணர்வும் ஒன்றாகிவிடும் வரை, அதனுள் ஒன்றிவிடுங்கள். திரும்பத் திரும்ப மேற்கொள்ளும் முயற்சிகளின் மூலம், கவனத்திற்கும் ஈடுபாட்டிற்கும் இடையிலான சரியான சமநிலையை நீங்கள் இயல்பாகவே கண்டடைவீர்கள்; அதன் விளைவாக, ‘நான் இருக்கிறேன்’ என்ற அந்தச் சிந்தனை-உணர்வில் உங்கள் மனம் உறுதியாக நிலைபெறும்."

“நான் இருக்கிறேன் (“I Am”ness) என்பது இல்லாமல், வேறெதுவும் இல்லை. அனைத்து அறிவும் ‘நான் இருக்கிறேன்’ என்பதைப் பற்றியதே ஆகும். இந்த ‘நான் இருக்கிறேன்’ குறித்துக் கொள்ளும் தவறான எண்ணங்கள் பந்தத்திற்கு இட்டுச் செல்கின்றன; சரியான அறிவோ விடுதலையையும் மகிழ்ச்சியையும் வழங்குகிறது.”

இந்திய ஆன்மீகம், 'சுயத்தை' (Self-awareness) அறிந்துகொள்வதற்காக, நமது வெளிப்பார்வையை உள்நோக்கித் திருப்புகிறது. மனிதகுலத்தின் அனைத்து நோய்களுக்குமான சர்வ நிவாரணி சுய விழிப்புணர்வு அல்லது சுய உணர்வுதான் என்று பல ஞானிகள் உறுதிப்படுத்துகின்றனர்.

 

அடுத்த அத்தியாயத்தில், கவியரசரின் மூன்று புகழ்பெற்ற பாடல்களுடன், நமக்குள்ளேயும், “கடவுள்” என்ன என்கிறதயும் இன்னும் ஆழமாகப் பார்ப்போம். மேலும் தோண்டுவோம்…