கண்ணதாசன் — ஒரு ஞானி (Part-25)

 

காதல் ஜோடிகளுக்கு இடையே பேதம் வந்தால் முதலில் வார்த்தை தடிக்கும். பின்னர் கனத்த மௌனம் பல நாட்கள் நீடிக்கும். முதலில் யார் பேசுவது என்பதில் ஈகோ கிளாஷ் இருக்கும்.டெய்லி வேலைகளுக்கு மட்டும் மிகச் சுருக்கமாக 'ம்..ம்.' இருக்கும். நெடிய சம்பாஷணைகளெல்லாம் மறந்து விடுங்கள். இயல்பாக பேசிக்கொண்டிருந்த தம்பதிகள் திடீரென்று பேச்சைக் குறைத்து/நிறுத்திக் கொண்டாலோ ஏதோ விஷயம் இருக்கு. அதுவே, அழுத்திக் கேட்டால் 'ஒண்ணுமில்லை' என சொன்னால் அது விபரீதம் என்று புரிந்து கொள்ள வேண்டும். கண்ணதாசன் "ஆசை இருக்கு..நெஞ்சில் ஆசை இருக்கு' பாடலில் பாடின மாதிரி (படம்: என் அண்ணன்) "முன்னாலே நிக்குது முழியா முழிக்குது, பின்னாலே ஏதேதோ பெருசா இருக்குது!" 

"Quantum Leap Thinking: An Owner's Guide to the Mind" என்ற தனது புத்தகத்தில், "மனிதர்கள், சூழ்நிலைகள் அல்லது பொருட்கள் நம்மைச் சினமடையச் செய்வதில்லை; நாமே சினமடைகிறோம். அவை நம்மை மனச்சோர்வடையச் செய்வதில்லை; நாமே மனச்சோர்வடைகிறோம். நமது உணர்வு ரீதியான எதிர்வினைகளை நாமே உருவாக்கிக் கொள்கிறோம். நமக்குத் தேவையில்லாதவற்றின் மீது கவனம் செலுத்துவதும், நமக்குத் தேவையானவற்றின் மீது கவனம் செலுத்துவதும் சமமான ஆற்றல் கொண்டவை; இவை இரண்டுமே விளைவுகளை உருவாக்குகின்றன" என்று ஆசிரியர் ஜேம்ஸ் ஜே. மேப்ஸ் (James J. Mapes) தெளிவுபடுத்துகிறார். 

மனித உறவுகளில் ஏற்படும் சவால்கள் குறித்து அறிந்து கொள்ள, ஏக்நாத் ஈஸ்வரன் எழுதிய 'Dialogue With Death: A Journey Through Consciousness' (மரணம் குறித்த உரையாடல்: உணர்வுநிலையின் ஊடே ஒரு பயணம்) என்ற நூல் ஒரு சிறந்த வழிகாட்டியாக அமையும். அவர் கூறுகிறார்: "உங்கள் மனம் அமைதியாகவும், பொறுமையாகவும், கருணைமிக்கதாகவும் இருக்கும்போது, ​​வாழ்க்கையின் நிகழ்வுகளுக்கு நீங்கள் கோபத்துடன் எதிர்வினையாற்றுவதில்லை. அவமதிப்புக்கு ஆளாகும்போது உங்கள் இரத்த அழுத்தம் உயர்வதில்லை; உங்களுக்கு முரணான கருத்துக்கள் முன்வைக்கப்படும்போது உங்கள் இதயம் படபடப்பதில்லை; உடலின் அனைத்து முக்கிய செயல்பாடுகளும் சீரான வேகத்தில் இயங்குகின்றன. 

இத்தகைய கட்டுப்பாட்டையே நான் விரும்புகிறேன்; ஏனெனில், இறுக்கமான மனப்பான்மை மற்றும் அழிவு பூர்வமான சிந்தனைகளிலிருந்து விடுபட்டு, முழுமையான ஆரோக்கியத்துடன் வாழ்வதற்கு இது நேரடித் தொடர்புடையது. வாழ்க்கையின் ஒரு சிறிய பகுதியை மட்டுமே காணும் அறிவுத்திறன், ஒரு சிறந்த வழிகாட்டியாக இருப்பதில்லை. பார்வையற்ற ஒருவரை மற்றொரு பார்வையற்றவர் வழிநடத்திச் செல்வதைப் போல நாம் அதைத் பின் தொடர்கிறோம். இடைவிடாது இயங்கிக் கொண்டிருக்கும் மனதின் வழியாக நாம் உலகைப் பார்க்கும் வரை, நம் கண்ணுக்குத் தெரிவதெல்லாம் அந்த மனம் மட்டுமே. நாம் வெளியுலகை உற்றுநோக்குவதாக நினைக்கலாம், ஆனால் உண்மையில் நாம் அவ்வாறு செய்வதில்லை; நாம் காண்பது, சுவைப்பது, நுகர்வது, கேட்பது மற்றும் தொடுவது என அனைத்தும் மனதின் செயல்பாடுகளே. ஒரு முக்கிய விஞ்ஞானி கூறுவது போல, நம்மைச் சுற்றியுள்ள உலகை நாம் ஒருபோதும் நேரடியாக அனுபவிப்பதில்லை; நாம் சந்திப்பதெல்லாம் நமது சொந்த நரம்பு மண்டலத்தைத்தான். இதை இன்னும் நடைமுறைக்கு ஏற்றவாறு சொல்லவேண்டு-மென்றால்: வாழ்க்கை உண்மையில் எப்படி இருக்கிறதோ அப்படி நாம் அதைப் பார்ப்பதில்லை; நாம் எப்படி இருக்கிறோமோ, அப்படித்தான் அதை நாம் பார்க்கிறோம். 

இது உறவுகளில் எத்தகைய தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது என்று பாருங்கள். நம்மில் பெரும்பாலோர், நம்முடன் வாழும் மனிதர்களை உண்மையில் பார்ப்பதே இல்லை. நம் காதலர் நம் கண்முன்னே இருக்கலாம், ஆனால் நாம் அவரைப் பார்ப்ப-தில்லை. அவரைப் பற்றிய நமது பிம்பத்தையே—அதாவது நம் மனதில் நாம் உருவாக்கிய ஒரு சிறிய மாதிரியையே—நாம் பார்க்கிறோம்; அதன் அடிப்படையிலேயே அவரைப் பற்றிய முடிவுகளையும் எடுக்கிறோம். இது எளிதில் நகைச்சுவைக்கு வழிவகுக்கக் கூடியது. நான் உங்களிடம் பேசும்போது, ​​உண்மையில் உங்களைப் பற்றிய எனது பிம்பத்துடன்தான் பேசிக்கொண்டிருக்கிறேன்! 

'அன்பு' அல்லது 'காதல்' (Love) என்ற சொல் இன்று மிகவும் சாதாரணமாகப் பயன்படுத்தப்படுவதால், அதன் உண்மை-யான அர்த்தத்தையே நாம் கிட்டத்தட்ட மறந்துவிட்டோம். உடல் சார்ந்த கண்ணோட்டம் கொண்டிருப்பதால், மெழுகுவர்த்தி வெளிச்சம் மற்றும் மதுபானம் சூழ இருவருக்கிடையிலான உறவு, நெருக்கமாக இணைந்து நடனமாடுவது அல்லது அசைந்தாடும் பனை மரத்தின் அடியில் அமர்ந்து நிலவை ரசிப்பது... போன்றவற்றையே நாம் காதலாகக் கருதுகிறோம். இவை அனைத்தும் அன்பின் நிழல் மட்டுமே. ஒன்று அல்லது இரண்டு நபர்களை மட்டுமே நேசிக்கும்படி நாம் படைக்கப்படவில்லை. அனைவரையும், ஒவ்வொரு உயிரினத்தையும் நேசிக்கும் அளப்பரிய ஆற்றல் நமக்கு உண்டு—அது ஏதோ ஒரு கற்பனை ரீதியான அன்பு அல்ல; புத்தர் கூறியது போல, ஒரு தாய் தனது ஒரே குழந்தையை நேசிப்பதைப் போன்ற ஆழமான அன்பு அது." 

"எதிர்மறையான உலகில் நேர்மறையான குழந்தைகளை வளர்த்தல்" என்ற தனது புத்தகத்தில், ஒருவருக்கொருவர் பேசிக்கொள்ளாமல் மௌனம் காக்கும் சண்டையிடும் தம்பதியினருக்கு ஜிக் ஜிக்லர் பின்வரும் ஆலோசனையை வழங்குகிறார்: "கணவன் மனைவி ஒருவருக்கொருவர் பேசிக்கொள்வதன் முக்கியத்துவத்தை எவ்வளவு வலியுறுத்-தினாலும் அது மிகையாகாது. ஒரு சராசரி இல்லத்தரசிக்கு இருக்கும் முதன்மையான புகார் என்னவென்றால், அவளுடைய கணவர் உண்மைகளையும் புள்ளிவிவரங்களையும் மட்டுமே கூறி, மிகக் குறைந்த அளவிலான தகவல்களை மட்டுமே தெரிவிக்கிறார் என்பதுதான். கணவன் மனைவி இருவரும் வேலைக்குச் செல்லும் நேரங்களில்கூட, அவர்கள் சாதாரணமாகப் பேசிக்கொள்வதற்குப் பல வாய்ப்புகள் உள்ளன. இது உறவின் ஆரோக்கியத்திற்கு மிகவும் முக்கியமானது மற்றும் மிக அவசியமானது." நமது வாழ்க்கையின் தரம் நமது உறவுகளின் தரத்தால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது; குடும்பம், தொழில் அல்லது சமூகம் என எந்த நிலையிலும் உறவுகளுக்குத் தகவல் பரிமாற்றமே (communication) அடிப்படையாக அமைகிறது. மனித வரலாற்றில் தகவல் பரிமாற்றமின்மை சொல்லொணாத் துயரங்களை ஏற்படுத்தியுள்ளது. முறையான தகவல் பரிமாற்றம் இல்லாததால் போர்கள் மூண்டுள்ளன, நட்புகள் முறிந்துள்ளன, திருமணங்கள் சிதைந்துள்ளன மற்றும் குடும்பங்கள் அழிந்துள்ளன. 

"The Art of Communicating Effectively" (திறம்படத் தொடர்புகொள்ளும் கலை) என்ற தனது புத்தகத்தில், ஆசிரியர் ஜே. மாரஸ் (J. Maurus) முரண்பாடுகள் கொண்ட தம்பதியினருக்கு இவ்வாறு அறிவுரை கூறுகிறார்: "பலர் ஒருவருக்கொருவர் பேசிக்கொள்கிறார்கள், ஆனால் அரிதாகவே ஒருவருடன் ஒருவர் இணைந்து உரையாடு-கிறார்கள். சொல்லப்பட்டதைவிட, தங்களுக்குத் தேவையா-னதை மட்டுமே பலர் ஏன் கேட்டுக்கொள்கிறார்கள் என்பதை இதிலிருந்து புரிந்து கொள்ளலாம். உண்மையில், சகிப்புத் தன்மை, மரியாதை, அன்பு, அக்கறை அல்லது கவனிப்பு ஆகியவற்றின் பரிமாற்றத்தில் குறைபாடு உள்ளது. தகவல் பரிமாற்றத்தை ஒரு சாதாரண விஷயமாகக் கருதக்கூடாது; அது நிச்சயமாக ஒரு சவாலான காரியம். நாம் எப்போதும் நமது சொந்த உணர்வு நிலையையும், மற்றவரின் மனிதத் தன்மையையும் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும்; அவர்களால் தாங்கிக்கொள்ள முடியாத அளவுக்கு எதையும் அவர்கள் மீது திணிக்கக்கூடாது. திருமணமான ஆண்களும் பெண்களும் ஒரே வார்த்தைகளைப் பேசினாலும், வெவ்வேறு மொழிகளையே பேசுகிறார்கள். ஒரு கணவன் "சரி, அன்பே" என்று முணுமுணுக்கும்போது, ​​அவர் கவனித்துக் கொண்டிருக்கிறார் என்று அர்த்தம், ஆனால் அவர் அதை முழுமையாக உள்வாங்கவில்லை; அதே சமயம் மனைவி "சரி, அன்பே" என்று பெருமூச்சுடன் கூறும்போது, ​​"நீங்கள் சொல்வது என் காதில் விழுகிறது, ஆனால் நான் அதை முழுமையாகக் கவனிக்கவில்லை" என்று அர்த்தம். 

மாரஸ் தனது வாதத்திற்குப் புள்ளிவிவர ஆதாரங்களை முன்வைக்கிறார்: "நாம் செய்திகளின் மழையில் நனைகிறோம். ஒரு ஆய்வின்படி, ஒரு நாளைக்கு 1700 முதல் 2500 வரையிலான செய்திகளை நாம் பெறுகிறோம். அவற்றில் 65-ஐ மட்டுமே நாம் நினைவில் கொள்கிறோம். அதாவது, நூற்றுக்கணக்கான செய்திகளை நாம் புறக்கணிக்கிறோம் அல்லது கவனத்தில் கொள்வதில்லை. தகவல்களை நினைவில் கொள்ளும் திறன் குறித்த மற்றொரு ஆய்வு, நாம் படிப்பதில் 10 சதவீதத்தை மட்டுமே நினைவில் கொள்கிறோம் என்று கூறுகிறது. கேட்பதில் 20 சதவீதத்தையும், பார்ப்பதில் 30 சதவீதத்தையும், பார்ப்பது மற்றும் கேட்பது ஆகிய இரண்டிலும் 50 சதவீதத்தையும் நாம் நினைவில் கொள்கிறோம். முதலாவதாக, தற்செயலாக நிகழ்வதைத் தவிர, தகவல் பரிமாற்றம் பெரும்பாலும் தோல்வியடைகிறது. இரண்டாவதாக, ஒரு செய்தியைப் பல விதங்களில் புரிந்துகொள்ள முடியும் என்றால், அது பெரும்பாலும் அதிக பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் வகையிலேயே புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது. மூன்றாவதாக, உங்கள் செய்தி மூலம் நீங்கள் என்ன சொல்ல வந்தீர்கள் என்பதை உங்களை விடச் சிறப்பாக அறிந்த ஒருவர் எப்போதும் இருக்கிறார். நான்காவதாக, தகவல் பரிமாற்றம் எந்தளவுக்கு அதிகமாக இருக்கிறதோ, அந்தளவுக்கு அது வெற்றியடைவதும் கடினமாகிறது.” 

மனிதத் தகவல் பரிமாற்றத்தில் அதிகம் புறக்கணிக்கப்படும் ஒரு விஷயத்தையும் ஆசிரியர் சுட்டிக்காட்டுகிறார்: "தகவல் பரிமாற்றத்தில் 'கேட்டல்' (listening) என்பது பெரும்பாலும் கவனிக்கப்படாத ஒரு அம்சமாகவே உள்ளது. 'தகவல் பரிமாற்றம்' (communicate) என்ற சொல், பொதுவாகக் கேட்பதை விடப் பேசுவதையே அதிகம் குறிப்பதாக அமைகிறது. ஆனால், ஒருவர் எவ்வளவு நேர்த்தியாகப் பேசினாலும், அவரை யாரும் கவனிக்கவில்லை என்றால், அங்கு எந்தத் தகவல் பரிமாற்றமும் நிகழ்வதில்லை! தகவல் பரிமாற்றம் என்பது ஒருவரிடம் இருந்தே, அதாவது அவருக்குள் நிகழும் சுய-தகவல் பரிமாற்றத்திலிருந்தே (intrapersonal communication) தொடங்குகிறது. இதுவே மற்றவர்களுடனான அனைத்துத் தகவல் பரிமாற்றங்களுக்கும் அடிப்படையாக அமைகிறது. நேர்மறையான சுய-எண்ணம் கொண்ட ஒருவரால் மிகவும் திறம்படத் தகவல் பரிமாற்றம் செய்ய முடிகிறது; அதேவேளையில், எதிர்மறை உணர்வுகள் பொதுவாக எல்லா நிலைகளிலும் தகவல் பரிமாற்றத்தைத் தடுக்கின்றன. தகவல் பரிமாற்றத்தில் அறிவை விட உணர்வுகளின் பங்களிப்பே மிக முக்கியமானது. நம்முடைய மற்றும் மற்றவர்களின் உணர்வுகளுக்கு உணர்வுபூர்வமாகப் பதிலளிக்காமல் நம்மால் சிறப்பாகத் தகவல் பரிமாற்றம் செய்ய முடியாது. உணர்வுகள் என்பவை இயல்பாகவே இருப்பவை. அவை சரியானவையோ அல்லது தவறான-வையோ அல்ல; ஆனால், அவை தகவல் பரிமாற்றத்திற்கு ஒரு தடையாகவோ அல்லது ஒரு ஊக்கியாகவோ அமையக்கூடும்." 

நம்ம ஜோடிக்கு இடையே அப்படி என்னதான் சார் ஆச்சு? அவர்களையே கேட்போமே! கண்ணதாசன் பாடிய மாதிரி முதலில் யார் சொல்லுவது என்ற குழப்பம், காதல் போன்றே! (படம்: குமரிப்பெண்): 

"பெண்: நீயே சொல்லு ஆண்: நீயே சொல்லு

பெண்: ஹும் ஹும்.. நீயே சொல்லு

ஆண் :நடந்தது என்னவென்று நீயே சொல்லு

பெண்: நீயே சொல்லு ஆண்: நீயே சொல்லு" 

இது காதலின்போது வருகிற, "சொல்லத்தான் நினைக்கிறேன், உள்ளத்தால் துடிக்கிறேன், வாயிருந்தும் சொல்வதற்கு, வார்த்தையின்றி தவிக்கிறேன்!" என்பது போன்ற நிலை-யில்லை. அல்லது காதலிக்கும்போது வருகிற 'கண்ணிருக்க வாய்க்கு என்ன வேலை?' போன்ற மௌனமும் இல்லை. "காவேரி கரை இருக்கு" பாடலில் வருவது போல (படம்: தாயை காத்த தனயன்) "காதலுக்கு தூக்கம் இல்லை, கண் கலந்தால் வார்த்தை இல்லை" காதல் சொல்லிவிட்ட பிறகான ஆச்சரியமும் இல்லை (படம்: எதிர்காலம்). "மௌனம் தான் பேசியதோ? மயக்கம் தான் பேசியதோ? கண் வழியே என் மனது கவிதை போல் ஓடியதோ?" (இந்த பாட்டை எடுத்துக் கொடுத்த ஆசிரிய நண்பர் முத்துக்குமாருக்கு நன்றி). அல்லது கவிஞரின் வார்த்தையில் சொல்லத் தேவையில்லாத உணர்வும் அல்ல (படம்: யார் நீ) "பார்வை ஒன்றே போதுமே, பல்லாயிரம் சொல் வேண்டுமா? பேசாத கண்ணும் பேசுமா, பெண் வேண்டுமா பார்வை போதுமா?" புது உச்சமாக, "நிலவே என்னிடம் நெருங்காதே" பாடலில் (படம்: ராமு) "ஊமையின் கனவை யார் அறிவார்? என் உள்ளத்தின் கதவை யார் திறப்பார்?" என்றும் எழுதினர் கவியரசர். இதுவும் இல்லை. பேசா மடந்தையாக நடிப்பவள் பேசமுடியாத ஊமையும் இல்லை இப்படிப் பாடுவதற்கு (படம்: கொடி மலர்): 

"மௌனமே பார்வையால்-ஒரு பாட்டுப்பாட வேண்டும்

நாணமே ஜாடையால்-ஒரு வார்த்தை பேச வேண்டும்

அல்லிக்கொடியே உந்தன் முல்லை இதழும்

தேன் ஆறு போலப் பொங்கி வர வேண்டும் வர வேண்டும்

 

முத்துச் சரமே...என் பக்கம் இருந்தால் வேறென்ன வார்த்தை சொல்ல

மொழி வேண்டும் மொழி வேண்டும்?

முன்னம் இருக்கும் இந்த சின்ன முகத்தில்

பல மொழிகள் பாடம் பெற வர வேண்டும்" 

வேறு எந்தவித மௌனம் இது? இந்த மௌனம் 'ஆசை என்கிற பந்தத்தில் மாட்டிக்கொண்டு தப்பு செய்து விட்டோமோ?' என இருவருக்கும் மனசாட்சியை உறுத்தும் மௌனம். தம்பதிகள் புதுசு இல்லையா? இன்னும் உறவு பலப்படாமல் 'நூல் வேலி’யாக (படம்) இருக்கிறது: 

"மௌனத்தில் விளையாடும் மனசாட்சியே,

ஆயிரம் நினைவாகி ஆனந்தக் கனவாகி

காரியம் தவறானால் கண்களில் நீராகி

ரகசியச் சுரங்கம் நீ...நாடக அரங்கம் நீ...

சோதனைக் களம் அல்லவா...நெஞ்சே துன்பத்தின் தாய் அல்லவா?.

ஒரு கணம் தவறாகி பலயுகம் துடிப்பாயே

ஊமையின் பரிபாஷை..கண்களில் வடிப்பாயே

 

உண்மைக்கு ஒரு சாட்சி பொய் சொல்ல பலசாட்சி...

யாருக்கும் நீயல்லவா.....நெஞ்சே மனிதனின் நிழல் அல்லவா?

ஆசையில் கல்லாகி அச்சத்தில் மெழுகாகி...

யார் முகம் பார்த்தாலும்..ஐயத்தில் தவிப்பாய் நீ!" 

கண்ணதாசன்  வேறுவிதமான மௌனம் பற்றியும் பாடியிருக்-கிறார் ஞானி. உதாரணமாக, சுடுகாட்டுக்கு உடலை தூக்கிச் செல்லும்போது நிலவுகிற அழுத்தமான மௌனம் (படம்: சங்கே முழங்கு): 

"உள்ளத்தில் இருப்பதெல்லாம் சொல்ல ஓர் வார்த்தையில்லை

நான் ஊமையாய் பிறக்கவில்லை உணர்ச்சியோ மறையவில்லை

என் தங்கமே உனது மேனி தாங்கி நான் சுமந்து செல்ல.....

எனக்கொரு பந்தமில்லை எவருக்கோ இறைவன் தந்தான்

அந்த நாலு பேருக்கு நன்றி!

 

தாய் இல்லாத அனாதைக்கெல்லாம் தோள் கொடுத்து தூக்கி செல்லும்

அந்த நாலு பேருக்கு நன்றி!

இன்பத்தையே பங்கு வைத்தால் புன்னகை சொல்வது நன்றி

துன்பத்திலே துணை இருந்தால் கண்ணீர் சொல்வது நன்றி

வாழும் போது வருவோர்கெல்லாம் வார்த்தையாலே நன்றி சொல்வோம்

வார்த்தை இன்றி போகும் போது மௌனத்தாலே நன்றி சொல்வோம்!" 

'என்ன சார் அநியாயம்? கல்யாணத்துலேர்ந்து தடால்னு சாவுக்கு கொண்டு போய்ட்டிங்க?' என்று ஆச்சரியப்பட வேண்டாம். மூடை மாற்றுவோம். 'மௌனம்' என்ற தலைப்பில் மேற்கத்திய பேச்சாளர்கள் கூறியுள்ள கருத்து-களைக் கேட்போம். அவை முரண்பாடானவை, நகைச்சுவை-யானவை, தத்துவார்த்தமானவை மற்றும் கவித்துவமானவை. "என்ன பேசுவது என்று தெரியாதபோது மௌனம் பொன்னானது" என்பது ஒரு ஆங்கிலப் பழமொழி. கவிஞர் ஜார்ஜ் எலியட், "சொல்வதற்கு ஒன்றுமில்லாதபோது, ​​அதை வார்த்தைகளால் வெளிப்படுத்தாமல் இருப்பவரே பாக்கியசாலி" என்று கூறினார். "மூடிய வாய்க்குள் ஈக்கள் நுழையாது" என்பது மற்றொரு பழமொழி. சற்று தீவிரமான கோணத்தில் பார்த்தால், "மிகவும் ஆழமான கருத்துக்கள் பெரும்பாலும் மௌனத்தின் மூலமே சொல்லப்படுகின்றன" என்று லின் ஜான்ஸ்டன் கூறியுள்ளார். அறிஞர் மார்க் டுவைன், "முட்டாள் என்று கருதப்படும் அபாயத்தை ஏற்று மௌனமாக இருப்பதே மேல்; மாறாகப் பேசி, தான் ஒரு முட்டாள் என்பதை உறுதிப்படுத்துவதை விட இது சிறந்தது" என்று நகைச்சுவையாகக் குறிப்பிட்டார். நெப்போலியன் போன-பார்ட், "அறிஞர்கள், பேசலாமா அல்லது மௌனமாக இருக்கலாமா என்று ஐயம் எழும்போது, ​​மௌனமாக இருப்பதையே தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள்" என்று கூறினார். 

சில நேரங்களில் மௌனம் ஒப்புதலைக் குறிக்கிறது; சில நேரங்களில் அது மறுப்பைக் குறிக்கிறது; சில நேரங்களில் அது அலட்சியத்தைக் குறிக்கிறது—இன்னும் சில நேரங்களில், ஒருவரிடம் சொல்வதற்கு இனி எதுவும் இல்லை என்பதையும் அது குறிக்கிறது. மனிதர்களுக்கு இடையிலான மௌனம் குறித்து: "மௌனம் அறிஞர்களின் மொழி." "சில நேரங்களில் மௌனமே சிறந்த பதில்" என்று தலாய் லாமா கூறினார். "வார்த்தைகளால் முடியாதபோது மௌனம் பேசுகிறது" என்பது மற்றொரு பழமொழி. அன்னை தெரசா, "ஆன்மாக்களைத் தொடுவதற்கு நமக்கு மௌனம் தேவை" என்று கூறினார். வாயையும் மனதையும் அமைதியாக வைத்திருப்பதன் மதிப்பை லாவோ சூ (Lao Tzu) வலியுறுத்-தினார்: "மௌனம் பெரும் வலிமையின் ஊற்று." பிரான்சிஸ் பேக்கனும் இதை ஒப்புக்கொண்டு, "மௌனம் என்பது ஞானத்தை வளர்க்கும் உறக்கம்" என்று கூறினார். சீன அறிஞர் கன்பூசியஸ் தெளிவாகக் கூறுகிறார்: "மௌனம் ஒருபோதும் துரோகம் செய்யாத உண்மையான நண்பன்." லியோனார்டோ டா வின்சி, "மௌனத்தைப் போல அதிகாரத்தை வலுப்-படுத்துவது வேறெதுவும் இல்லை" என்று குறிப்பிட்டார். "மௌனத்தை எதிர்கொண்டு மறுப்பது மிகவும் கடினமான வாதங்களில் ஒன்றாகும்" என்று ஜோஷ் பில்லிங்ஸ் கூறினார். 

சமூகச் சூழல்களில் மௌனத்தின் பயன்பாட்டைப் பற்றி மேலும் அறிய, ரூமி இவ்வாறு பாடினார்: "நீங்கள் எவ்வளவு அமைதியாக இருக்கிறீர்களோ, அவ்வளவு அதிகமாக உங்களால் கேட்க முடியும்." "உங்கள் மௌனத்தைப் புரிந்துகொள்ளாதவர், அநேகமாக உங்கள் வார்த்தைகளையும் புரிந்துகொள்ள மாட்டார்" என்று எல்பர்ட் ஹப்பார்ட் குறிப்பிட்டார். 

மௌனம் குறித்த இந்திய ஆன்மீகப் பார்வை என்ன? இந்திய மரபு மௌனத்தை வெறும் 'பேசாதிருத்தல்' என்பதைத் தாண்டி ஆழமானதாகக் கருதுகிறது. 'மௌனம்' என்பது கவனத்தை உள்நோக்கித் திருப்பும் ஒரு கட்டுப்பாடான அமைதியைக் குறிக்கலாம். உயர்ந்த உண்மையை வார்த்தை-களால் போதுமான அளவு வெளிப்படுத்த முடியாது என்ற புகழ்பெற்ற உபநிடதக் கருத்து, இந்த முரண்பாட்டை அழகாக வெளிப்படுத்துகிறது. "மௌனம் என்பது இறைவனின் மொழி." தட்சிணாமூர்த்தி தொடர்பான மரபுசார் கதையும், மௌனத்தின் மூலமே மிக உயர்ந்த உண்மையை அந்த குரு போதித்ததாகச் சித்தரிக்கிறது. ஸ்ரீ ரமண மகரிஷியும் புத்தரும் கூட, தன்னுள் திரும்பி உண்மையை உணர்வதற்கு ஆழ்ந்த மௌனம் அவசியம் என்று வலியுறுத்தினர். மௌனம் என்பது வெறுமையானது அல்ல; அது விடைகள் நிறைந்தது. 

பிணக்குற்றிருக்கும் தம்பதியினருக்கு, குறிப்பாகத் துணைவர் கோபமாக இருக்கும்போது, ​​சில பயனுள்ள அறிவுரைகள் இங்கே: "வாயை மூடிக்கொண்டிருக்கக் கிடைக்கும் நல்ல வாய்ப்பை ஒருபோதும் தவறவிடாதீர்கள்" என்று வில் ரோஜர்ஸ் கூறினார். "பேச்சு என்பது மலிவானது, ஏனெனில் அதன் தேவைக்கு அதிகமான அளவில் அது கிடைக்கிறது" என்று ஒருவர் குறிப்பிட்டார். குறும்புக்காரரான ஸ்டீபன் ஸ்டில்ஸ் சில மாற்று வழிகளை முன்வைத்தார்: "பெண்களை வைத்து ஆண்கள் செய்யக்கூடிய மூன்று விஷயங்கள் உள்ளன: அவர்களை நேசிப்பது, அவர்களுக்காகத் துன்பப்படுவது அல்லது அவர்களை இலக்கியமாக்குவது." "முட்டாள் ஒருவனுக்கு மௌனமே சிறந்த பதில்." இன்னும் நடைமுறைக்கு ஏற்ற அறிவுரை இதுதான்: "நீங்கள் எவ்வளவு குறைவாகப் பேசுகிறீர்களோ, அவ்வளவு அதிகமாக மக்கள் உங்களை அறிவாளி என்று நினைப்பார்கள்." 

சண்டையிட்டுக் கொள்ளும் அந்தத் தம்பதியினர் இதைப் பின்பற்றுவதாகவே தெரிகிறது: "சில நேரங்களில் நீங்கள் அமைதியாக இருந்து, மற்றவர்கள் தவறாக நினைத்துக் கொள்ள விட்டுவிட வேண்டும்." மற்றவர்கள் தங்களை முட்டாள்களாகக் காட்டிக்கொள்ளும் வேளையில் நான் குறுக்கிட விரும்பவில்லை. மௌனம் பொன்னானது. துரதிர்ஷ்டவசமாக, பெரும்பாலான மக்கள் gold-க்கு பதிலாக  Cash மூலமே பரிமாறிக் கொள்ள விரும்புகிறார்கள். சொல்லக் கூடிய அனைத்தும் நிலைமையை மோசமாக்கும் சூழலில், எதையும் சொல்லாமல் இருப்பதே மௌனம் எனும் கலை. சில சமயங்களில், புத்திசாலித்தனமான செயல் என்பது எதுவும் பேசாமல் இருப்பதே ஆகும். துரதிர்ஷ்டவசமாக, ஞானம் என்பது எளிதில் மற்றவர்களுக்குப் பரவுவதில்லை. எப்போது பேச வேண்டும் என்பது ஒரு புத்திசாலிக்குத் தெரியும். ஆனால், தன் மனைவி எப்போது கேட்பதை நிறுத்திவிட்டார் என்பது அதைவிடப் புத்திசாலி ஒருவருக்குத் தெரியும். யாரும் குறுக்கிட முடியாத ஒரே உரையாடல் மௌனம் மட்டுமே. ஒவ்வொரு விவாதத்திலும் ஒரு கட்டம் வரும்; அப்போது 'சரியாக இருப்பதை' விட 'மௌனமாக இருப்பது' அதிக மதிப்புடையதாகிவிடும். 

எக்கார்ட் டோல் (Eckhart Tolle) தனது "Stillness Speaks" (அமைதி பேசுகிறது) என்ற நூலில் மௌனத்தின் ஆற்றலைப் பற்றி இவ்வாறு கூறுகிறார்: "உண்மையான அறிவுத்திறன் அமைதியாகவே செயல்படுகிறது. படைப்பாற்றலும் சிக்கல்-களுக்கான தீர்வுகளும் அமைதியில்தான் கிடைக்கின்றன. பாறைகள், தாவரங்கள் மற்றும் விலங்குகள் இன்றும் அறிந்திருக்கும் ஒரு விஷயத்தை நாம் மறந்துவிட்டோம். 'இருத்தல்' என்றால் என்ன என்பதை நாம் மறந்துவிட்டோம் - அதாவது அமைதியாக இருப்பது, நாமாகவே இருப்பது, மற்றும் வாழ்க்கை எங்குள்ளதோ அங்கு - அதாவது 'இங்கும் இப்போதும்' (Here & Now) - இருப்பது. இதோ உங்களுக்கான ஒரு புதிய ஆன்மீகப் பயிற்சி: உங்கள் எண்ணங்களை மிகத் சீரியஸ்-ஆக எடுத்துக் கொள்ளாதீர்கள்." 

வாசிப்பதற்குச் சுவாரஸ்யமான எழுத்தாளரான ஏக்நாத் ஈஸ்வரன் (Eknath Easwaran), தனது "Take Your Time: Finding Balance In A Hurried World" (அவசர உலகில் சமநிலையைக் கண்டறிதல்) என்ற நூலில் இவ்வாறு கூறுகிறார்: "வேகமாகச் செயல்படும் மனம் நோயுற்றது. மெதுவாகச் செயல்படும் மனம் ஆரோக்கியமானது. அமைதியான மனம் தெய்வீக-மானது. எண்ணங்கள் தொடர்ந்து அலைவரிசைகளை (TV channels) மாற்றிக்கொண்டே இருக்கும் ஒரு தொலைக் காட்சிப் பெட்டியைப் போல உங்கள் மனதை கற்பனை செய்து பாருங்கள். ஆனால் இதில், ரிமோட் கண்ட்ரோல் நம் கையில் இல்லை; மனமே தானாகவே அலைவரிசைகளை மாற்றிக்கொண்டிருக்கிறது. நமது உள்நிலை அலைவரிசை எப்போதும் ஒளிபரப்பிக் கொண்டே இருக்கிறது. அந்த மனதின் தொலைக்காட்சி ஒருபோதும் அணைக்கப் படுவதில்லை. பகலிலும் இரவிலும், இந்தத் தொடர்ச்சியான ஒளிபரப்பு நமது நடத்தையில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது. ஒரே நேரத்தில் ஒரு விஷயத்தில் முழு கவனத்தையும் செலுத்த உங்கள் மனதைப் பழக்கப்படுத்திக்கொண்டால், வாழ்க்கையின் எந்தத் துறையிலும் உங்கள் இலக்கை அடைய முடியும். முழுமையான கவனக்குவிப்பே மேதமைக்கு அடையாளம். 

மனம் மிக வேகமாகச் செயல்படும்போது, ​​அது இயல்பாகவே உடலைப் பாதிக்கத் தொடங்குகிறது; ஏனெனில் உடலும் மனமும் தனித்தனியானவை அல்ல, அவை இணைந்து செயல்படுபவை. அதனால்தான், உங்கள் குழந்தைகளுக்குப் போதுமான நேரத்தை ஒதுக்குங்கள் என்று நான் கூறுகிறேன். உங்கள் துணைவர், உடன் பணிபுரிபவர்கள் மற்றும் நண்பர்களிடம் பொறுமையைக் கடைப்பிடியுங்கள். அன்பே மிக முக்கியமானது - அதுவே இல்லத்தின் நல்லிணக்கம், பணியிடத்தின் நல்லிணக்கம் மற்றும் உங்கள் வாழ்க்கையின் நல்லிணக்கத்தை உறுதி செய்கிறது. எல்லா இடங்களிலும் அவசரப்படாமல் நிதானமாகச் செயல்படுங்கள்; அப்போது தான் மனம் வேகமெடுத்துக் கட்டுப்பாட்டை மீறிச் செல்வதற்கான வாய்ப்பை நீங்கள் அளிக்காமல் இருக்க முடியும்." 

இதனை அறிவுரைகளுக்கப்புறமும் ஜோடி சைலன்ட் மோடில் இருக்குமா என்ன? "மௌன சாமியார் மாதிரி இருக்காதீங்க" என்று அவள் இறைய, "நீயும் உம்மணா மூஞ்சியா இருக்காதே, கொஞ்சம் சிரி" என்று அவன் கெஞ்ச, அங்கே கவிஞானியில் பாடல் படி 'அமைதி புறா' பறந்து 'நிம்மதி'ப் பெருமூச்சு வருகிறது, நமக்கும்தான்! (படம்: தாயே உனக்காக): 

“அமைதி புறாவே அமைதி புறாவே அழைக்கின்றேன் உன்னை

நிம்மதியே நிம்மதியே நான் நேசிக்கின்றேன் உன்னை” 

'சாந்தி'யடைந்த தலைவி குடும்பத்தில் பாசிட்டிவ் அதிர்வு-க்காக இப்படி பாடுகிறாள் (படம்:  சூதாட்டம்): 

“விளக்கேற்றி வைக்கிறேன் விடிய விடிய எரியட்டும்

நடக்க போகும் நாட்கள் எல்லாம் நல்லதாக நடக்கட்டும்!

மஞ்சளிலே நீ கொடுத்தாய் மங்கலம்

இந்த மஞ்சத்திலே நான் தருவேன் மந்திரம்

நெஞ்சத்திலே பூசிவிடும் சந்தனம்

அதை கொஞ்சட்டுமே நீ கொடுத்த குங்குமம்

உன்னை தஞ்சமென்று தழுவி கொண்டது பெண்மனம்

இனி கொஞ்சமல்ல கோடி கொள்ளும் உன் மனம்

 

என் வீடு என்பதும் கோவில் என்பதும் ஒன்று தான்

நான் வாழ்வு என்பது காண வந்தது இங்குதான்

பருவம் கண்டு ஓடி வரும் மழையிலே

நல்ல பழங்களுண்டு நெல்லும் உண்டு வயலிலே

கணவன் எனும் மேகம் தந்த மழையிலே

இளம் மனைவியிடம் மழலை வரும் மடியிலே

நான் காதல் தெய்வம் காணவேண்டும் பண்பிலே

நீ காவல் தெய்வம் ஆக வேண்டும் அன்பிலே!" 

கணவனும் மனைவிக்கு ஐஸ் வைக்கணுமே! அப்போதானே அவள் ஏற்றி வைத்த விளக்கு அடுத்த சூறாவளியில் அணையாமல் இருக்கும் (படம்: சுடரும் சூராவளியும்): 

"அன்பு வந்தது என்னை ஆள வந்தது

சொந்தம் வந்தது தெய்வ சொர்க்கம் வந்தது

வாழ்ந்தால் எந்தநாளும் உமக்கென வாழ்வேன்

வாடா மலர் போலே உங்களை காப்பேன்

 

நாலு பேர்கள் வாழும் வாழ்வு நாமும் வாழலாம்

தினம் நல்ல ஆடை நகைகளோடு மலர்கள் சூடலாம்…

கண்ணிரெண்டில் கலக்கமின்றி அமைதி காணலாம்

காலம் வேல்லும் வெல்லும் என்று உறுதி கொள்ளலாம் உறவு கொள்ளலாம்" 

நாமும் குஷியாக குடும்ப சண்டையை முடித்து வைத்து படிப்பினை சொல்ல வேண்டாமா, கவிஞர் பாணியில்/ பாட்டில் (படம்: தாமரை நெஞ்சம்): 

“ஆலயம் என்பது வீடாகும் ஆசை வைத்தால்

ஆனந்த மாளிகை போலாகும் சேவை செய்தால்

வண்ணப் பூவை அள்ளும் கையில் வாசம் உண்டு

நல்ல சேவை செய்யும் நெஞ்சில் தெய்வம் உண்டு

 

கண்ணாடி உன் உள்ளம், கள்ளம் இல்லாப் பெண்ணுள்ளம்

உன்னைக் கண்டு உறவாடும் பேதை என் உள்ளம்

கோடி கொடுத்து உறவினரோடு வாழ்வது தான் இன்பம்

கூட இருந்து பாதி கொடுத்து உண்பது பேரின்பம்

 

நல்லவர் இல்லம் இது பல்கலைக் கழகம்

இது நடமாடும் தெய்வங்கள் கூடும் சங்கம்

கலகலப்பாக நல்ல ஒளிமயமாக தினம்

கல்யாண வீடென வாழும் இல்லம்!” 

கவியரசர் 'ஆலயம்' படத்திலும் "கோயில் என்பதும் ஆலயமே, குடும்பம் என்பதும் ஆலயமே, அணைக்கும் கைகள் யாரிடமோ ஆண்டவன் இருப்பது அவரிடமே!" என்றும் பாடியிருக்கிறார். நாமும் கவிஞர் பாதையிலேயே போய் ஜோடியை 'கண்சிமிட்டி' வாழ்த்துவோம் (படம்: ஒரு ஊதாப்பூ கண்சிமிட்டுகிறது): 

“நல்ல மனம் வாழ்க நாடு போற்ற வாழ்க

தேன் தமிழ் போல் வான் மழை போல்

சிறந்து என்றும் வாழ்க.

தன்மையிலும் மென்மையிலும் தாமரை போல் நெஞ்சம்

தாய்குலத்தின் இலக்கணங்கள் தலைவியிடம் தஞ்சம்

ஆலயமாய் வீடுதனை அலங்கரிக்க வந்தாள் -நீ

வாழும் நிலை உனக்களித்து வாழ்த்துகின்றேன் நானே!" 

இன்னும் ஒரு மௌனம் பாக்கி இருக்கிறது. பயப்பட வேண்டாம். இது சண்டையினால் வந்த அழுத்தமான மௌனம் இல்லை. சந்திப்பினால் வந்த மௌனம். அது  கம்பன் காலத்து மௌனம். கம்பன் காலத்து மௌனம் வேற விதம். கவி ஞானி அதையும் விட்டு வைக்கவில்லை. சந்திப்போம் அடுத்த எபிசோடில்.... 

-ஜேயெஸ் (www.jeyes.in)