கண்ணதாசன் — ஒரு ஞானி (Part-8)

போன எபிசோடை மனம் 'நம்மை ஆட்டுவிப்பது ஏன்?' என்ற கேள்வியுடன்  முடித்திருந்தோம். கவிஞானியின் பாடல் வரிகளிலேயே சொன்னால்... (படம்: பச்சை விளக்கு).

“கேள்வி பிறந்தது அன்று; நல்ல பதில் கிடைத்தது இன்று!

 

நமது மனதில் உள்ள கேள்விகளுக்கான பதில்களைக் கண்ணதாசனின் வாயிலாகவே விரைவில் நிச்சயம் பெறுவோம். இப்போது பின்வரும் இரண்டாவது வரியைப் பார்ப்போம்:

 

“ஆசை பிறந்தது அன்று; யாவும் நடந்தது இன்று” 

'நினைப்பதெல்லாம் நடந்துவிட்டால்' என்ற கவிஞர் இந்தப் பாடலில், “நாம் எதை விரும்புகிறோமோ அது நிறைவேறும்” என்கிறார். எழுத்தாளர் சுசான் ஈடர் (Suzanne Eder) தனது “நீங்கள் விரும்புவது உங்களை விரும்புகிறது” (Book: “What You Want Wants You”) என்ற புத்தகத்தில், “ஒரு அதிர்வு பிரபஞ்சத்தில், உங்கள் எண்ணங்களின் தரம், நீங்கள் வாழும் அனுபவத்தின் தரத்தை நிர்ணயிக்கிறது” என்று அறிவிக்கிறார். நமது ஆழ்ந்த, மிகவும் உண்மையான ஆசைகள் தவறுகளோ அல்லது கவனச்சிதறல்களோ அல்ல என்பது அவரது உறுதியான நம்பிக்கை. அவை ஒரு ஆழ்ந்த அறிவாற்றலிலிருந்து வரும் சமிக்ஞைகள் (signals), அவை நம்மை நமது மிக உயர்ந்த வெளிப்பாட்டை (externalization) நோக்கி அழைக்கின்றன. 

இது சில இந்திய ஆன்மீகப் போதனைகளுடன் நன்கு ஒத்துப் போகிறது, ஆனால் ஒரு முக்கியமான வழியில் வேறுபடுகிறது. பகவத் கீதை ஆசைகளின் மீதான பற்று மற்றும் அவை உருவாக்கும் கொந்தளிப்புக்கு எதிராக எச்சரிக்கிறது: “பற்றிலிருந்து ஆசை பிறக்கிறது; ஆசையிலிருந்து கோபம் எழுகிறது.” முதல் பார்வையில், இது சுசானின் போதனைக்கு நேர்மாறானதாகத் தோன்றுகிறது. இருப்பினும், கீதை எல்லா அபிலாஷைகளையும் கண்டிக்கவில்லை. அது முடிவுகளின் மீதான பற்றைத் துறந்து, ஒருவரின் சுவதர்மத்திற்கு (உள் அழைப்பு அல்லது இயல்பு-Inner Calling) ஏற்ப செயல்படுவதை ஊக்குவிக்கிறது. முந்தையது உங்கள் ஆழ்ந்த ஆசையை மதிக்க உங்களை வலியுறுத்துகையில், பகவத்கீதை, “உங்கள் உண்மையான இயல்பை நிறைவேற்றுங்கள், ஆனால் விளைவுகளைப் பற்றிக்கொள்ளாதீர்கள்” என்று கூறுகிறது. மேலோட்டமான ஆசைகளை, ஆழமான மற்றும் உண்மையான ஒன்றிலிருந்து இருவரும் வேறுபடுத்திக் காட்டுகிறார்கள் என்பதே இதன் சாராம்சம். 

வாழ்ந்து பார்க்க வேண்டும், அறிவில் மனிதனாக வேண்டும்” (திரைப்படம்: சாந்தி) என்ற மற்றொரு பாடலில் நம் ஆசையை மட்டுப்படுத்துவதையும் கண்ணதாசன் அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகிறார்: 

“அமைதி என்றும் வேண்டும் ஆசை
அளவு காண வேண்டும்!”

அதே பாடலில், அழிவுபூர்வமான எண்ணங்களை (negative thoughts) உருவாக்கும் மனதை அழித்துவிடுமாறும் கண்ணதாசன் கூறுகிறார்:

“கேடு செய்யும் மனதை கண்டால்
கிள்ளி வீச வேண்டும்!”

"ரமண மகரிஷியுடன் உரையாடல்கள்" (Talks with Ramana Maharshi) என்ற நூலில் அந்த மகரிஷி இவ்வாறு கூறுகிறார்: "பிறப்பு-இறப்பு, இன்ப-துன்பம், சுருக்கமாகச் சொன்னால் உலகம் மற்றும் அகங்காரம் ஆகிய அனைத்தும் மனதிலேயே உள்ளன. மனம் அழிந்தால், இவை அனைத்தும் அழிந்துவிடும். மனம் வெறும் சூட்சும நிலையில் (அல்லது உறக்க நிலையில்) ஒடுங்கிப்போகாமல், முற்றிலுமாக அழிக்கப்பட வேண்டும் என்பதை கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். ஏனெனில், உறக்கத்தின்போது மனம் ஒடுங்கியிருக்கிறது; அப்போது அதற்கு எதுவும் தெரிவதில்லை. ஆனாலும், விழித்தெழுந்ததும் நீங்கள் முன்பிருந்தபடியேதான் இருக்கிறீர்கள்; துயரமும் முடிவுக்கு வருவதில்லை. ஆனால் மனம் அழிக்கப்பட்டால், துயரத்திற்கு ஆதாரமே இல்லாமல் போய்விடும்; அது மனதுடன் சேர்ந்து தானாகவே மறைந்துவிடும். மனதை அழிப்பது எப்படி? மனதைத்தேடிப் பாருங்கள். தேடினால் அது மறைந்துவிடும். மனம் என்பது எண்ணங்களின் ஒரு தொகுப்பு மட்டுமே. எண்ணங்களைச் சிந்திக்கும் ஒருவன் (சிந்தனையாளன்) இருப்பதால் தான் எண்ணங்கள் தோன்றுகின்றன. அந்தச் சிந்தனையாளனே அகங்காரம் ஆவான். அந்த அகங்காரத்தைத் தேடினால், அது தானாகவே மறைந்துவிடும்." 

சிந்தனைச் செயல்முறையின் ஆக்கபூர்வமான பயன்பாடுகள் குறித்து மேற்கத்திய சிந்தனையாளர்கள் என்ன கூறுகிறார்கள் என்பதை இப்போது நாம் பார்ப்போம். பாலோ கோயலோவின் (Paulo Coelho) புகழ்பெற்ற புத்தகமான “தி அல்கெமிஸ்ட்” (The Alchemist)-இல் ஒரு பிரபலமான கூற்று உள்ளது: “நீங்கள் ஒன்றை விரும்பும்போது, அதை அடைய உங்களுக்கு உதவ இந்தப் பிரபஞ்சம் முழுவதும் ஒன்றுசேர்கிறது.” மற்றும் “நீங்கள் ஒன்றை உண்மையாக விரும்பும்போது, அந்த ஆசை பிரபஞ்சத்தின் ஆன்மாவிலிருந்து உருவானதே அதற்குக் காரணம்.” ஒவ்வொரு விருப்பமும் மாயாஜாலமாக நிறைவேற்றப் படுகிறது என்று கோயலோ கூறவில்லை. மாறாக, ஒரு நபர் தனது உண்மையான நோக்கத்திற்காக முழு மனதுடன் தன்னை அர்ப்பணிக்கும்போது, வாய்ப்புகள், மக்கள் மற்றும் சூழ்நிலைகள் பெரும்பாலும் எதிர்பாராத வழிகளில் ஒன்றுசேர்வது போல் தோன்றும் என்பதே அந்தப் புத்தகத்தின் தத்துவமாகும். 

“ஈர்ப்பு விதி” (Law of Attraction) யின் கீழ் “பிரபஞ்சத்தின் மெனு” என்ற மற்றொரு சமீபத்திய உருவகம் உள்ளது, அது மாயாஜாலமானது. அந்த சொற்றொடர்கள்: “பிரபஞ்சத்திடம் உங்கள் ஆர்டரைக் கொடுங்கள்.” “பிரபஞ்சம் என்பது நீங்கள் தேர்வுசெய்யும் ஒரு பட்டியல் (Menu) போன்றது.” “கேளுங்கள், பிரபஞ்சம் வழங்கும்.” 

இந்த கற்பித்தல் பாணியானது எஸ்தர் ஹிக்ஸ், பிரபலமான “தி சீக்ரெட்” (The Secret) புத்தகத்தின் ரோண்டா பைர்ன் (Rhonda Byrne) மற்றும் நமது இந்திய/அமெரிக்க எழுத்தாளரான தீபக் சோப்ரா (Deepak Chopra) போன்ற எழுத்தாளர்களுடன் தொடர்புடையது. சக்தி கவைன் (Shakti Gwain) எழுதிய “கிரியேட்டிவ் விஷுவலைசேஷன் (Creative Visualization) : யூஸ் தி பவர் ஆஃப் யுவர் இமேஜினேஷன் டு கிரியேட் வாட் யூ வாண்ட் இன் யுவர் லைஃப்” என்ற மற்றொரு சுவாரஸ்யமான புத்தகமும் உள்ளது. இறுதியாக, சூஃபி ரூமியின் (Sufi Rumi) நன்கு அறியப்பட்ட கூற்று: "நீங்கள் தேடுவது உங்களைத் தேடுகிறது." 

“வானமே எல்லை” என்று மேற்குலகில் சொல்வதைப் போல, திறந்திருந்தால், மனம் உங்களை வானத்தின் உயரத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறது என்பதையும் கவியரசர் காட்டுகிறார்: சாந்தி நிலையம் படத்தில்:

“பூமியில் இருப்பதும் வானத்தில் பறப்பதும் அவரவர் எண்ணங்களே
இருக்கும் இடம் எதுவோ
நினைக்கும் இடம் பெரிது
போய்வரும் உயரமும் புதுப்புது உலகமும் அவரவர் உள்ளங்களே
நெஞ்சினில் துணிவிருந்தால் நிலவுக்கும் போய்வரலாம்” 

மனதின் ஆக்கபூர்வமான ஆற்றலை நாம் கண்டிருந்தாலும், அதன் மறுபக்கத்தையும் நாம் கவனிக்க வேண்டும். அதே கவியரசர், கீழ்வரும் பாடலில், மனித மனக் குருவியின் குழப்பதையும் தொடுகிறார். படம்: குங்குமம்.

“சின்னஞ்சிறிய வண்ணப் பறவை
எண்ணத்தை சொல்லுதம்மா - அது
இன்னிசையொடு தன்னை மறந்து
சொன்னதை சொல்லுதம்மா”

அலைபாயும் மனதைச் சிறகடித்துப் பறக்கும் சிட்டுக்குருவிக்கு ஒப்பிடும் கண்ணதாசன், மனிதர்கள் போராட வேண்டிய 'ஆசையைத் தூண்டும்' தொடர் எண்ணங்களைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார். "மனதின் அலைச்சலே துயரத்தை உருவாக்குகிறது" என்று கூறிய புத்தரின் வழியைப் பின்பற்றுபவர்கள், கட்டுப்பாடின்றி ஓடும் குதிரை போன்ற மனதை அடக்க, தங்கள் மூச்சைக் கவனித்தவாறு மூக்கின் நுனியில் கவனத்தைக் குவிக்கிறார்கள்.

“உலகம் தெரியவில்லை
ஒவ்வொரு நாளும் மாறுகின்ற
உள்ளம் புரியவில்லை
ஒன்றும் புரியவில்லை”

அண்டம் முழுவதும் ஒரு நிலையற்ற தன்மையில் இருப்பதையும், அனைத்தும் தொடர்ந்து மாறிக்கொண்டே இருப்பதையும் அறிவியல் சுட்டிக்காட்டுகிறது. "நாம் கவனிப்பதிலிருந்து தனித்து இந்த உலகம் இயங்கவில்லை; அங்கே 'என்ன இருக்கிறது' என்பது நாம் எதைப் பார்க்கத் தேர்ந்தெடுக்கிறோம் என்பதைப் பொறுத்தே அமைகிறது – அதாவது, எதார்த்தம் (Reality) என்பது ஓரளவு அதை உற்றுநோக்குபவராலேயே உருவாக்கப்படுகிறது," என்று ஹைன்ஸ் ஆர். பேகல்ஸ் (Heinz R. Pagels) தனது "The Cosmic Code: Quantum Physics as the Language of Nature" என்ற நூலில் குறிப்பிடுகிறார்.

 

உலகத்தின் பிரதிபலிப்பாக, நம் மனமும் ஒவ்வொரு நிமிடமும் எண்ணங்களை அடுக்கிக்கொண்டே இருக்கிறது. சற்று சிந்தித்துப் பார்த்தால், ஆச்சரியமான விஷயம் என்னவென்றால், 'மனம்' என்று நாம் அழைப்பது உண்மையில் எண்ணங்களின் ஒரு நிலையற்ற ஓட்டம் மட்டுமே; நம் உணர்ச்சிகளை அந்த எண்ணங்களுடன் இணைக்கும்போது அவை நம் ஆளுமையை வடிவமைக்கின்றன.

 

"உங்கள் ஒவ்வொரு எண்ணத்திற்கும் ஏன் நீங்கள் முக்கியத்துவம் கொடுத்து அதை அங்கீகரிக்கிறீர்கள்?" என்று நிசர்க தத்த மகாராஜ் கேட்டார். ஒரு குழந்தையைப் போல நெகிழ்வுத்தன்மையுடன் இருந்து நம் எண்ணப் போக்கை விருப்பப்படி மாற்றிக்கொள்வது எளிது என்றாலும், நாம் மாறக்கூடிய அந்த எண்ணங்களுக்கே கான்க்ரீட் தன்மையை அளிக்கிறோம். உண்மையில், காலப்போக்கில் நாம் நம் சிந்தனையை மாற்றிக்கொள்வதில்லையா? ஒரு காலத்தில் நாம் விரும்பிய ஒன்றை, இன்று வெறுத்து, அதற்கு முற்றிலும் எதிரான ஒன்றை விரும்புகிறோம் அல்லவா?

“மனதினிலே தோன்றும்
மயக்கங்கள் கோடி - அந்த
மயக்கத்திலே பாடுதே ஊஞ்சல் ஆடி
எண்ணத்தை சொல்லுதம்மா”

வெளியில் நாம் செய்யும் செயல்களுக்கு, அதாவது, “நான் செய்தேன், நான் சொன்னேன்” என்பன போன்றவற்றிற்கு, நாம் பொறுப்பேற்கிறோம். ஆனால், நம் உடலுக்குள் நடப்பவற்றுக்கு நம்மால் பொறுப்பேற்க முடியுமா? இரத்த ஓட்டம், சிறுநீரகம்/கல்லீரல்/இதயத்தின் செயல்பாடுகள் போன்றவை? ஒருபோதும் முடியாது. மூளை எனப்படும் உயிரியல்-ரோபோவின் 'உள்ளிருந்து' எண்ணங்கள் தாமாகவே தோன்றுகின்றன. எங்கோ உள்ளே தொங்கிக்கொண்டிருக்கும் மனம் என்ற ஒரு குறிப்பிட்ட பௌதீக உறுப்பு என்று எதுவும் இல்லை. நம் மண்டைக்குள் கோடிக்கணக்கான நியூரான்கள் மட்டுமே இயங்கிக் கொண்டிருக்கின்றன.

 

அப்படியென்றால், 'நான் நினைக்கிறேன்' என்று கூறி ஒவ்வொரு எண்ணத்திற்கும் நாம் ஏன் பொறுப்பேற்க வேண்டும்? மேலும், நமது நிலையற்ற ஆளுமையை இதுபோன்ற தற்காலிகக் குமிழ்களில் உறைய வைக்கிறோம். "வாழ்க்கை ஒரு நீர்க்குமிழி போன்றது" - இது பல நூற்றாண்டுகளாக மக்களால் பயன்படுத்தப்பட்டு வரும் ஒரு பொதுவான தத்துவப் பழமொழி. நமது எண்ணங்களும் கூட, வெடித்துச் சிதறும் குமிழ்களைப் போன்றவை! அவற்றின் மீது ஏன் கோட்டைகளைக் கட்ட வேண்டும்?

“வாசல் ஒன்றிருக்கும்.....
வாசல் ஒன்றிருக்கும்
ஆசைக் கொண்ட நெஞ்சம்தனில்
வழி இரண்டிருக்கும்”

 

கவிஞர், இரண்டு பாதைகளைக் கொண்ட கதவை உருவகமாகச் சுட்டிக்காட்டுகிறார். மனதில் ஆசை எழும்போது, ​​எந்தப் பாதையில் செல்வது என்று தீர்மானிக்கும் ஒரு தடுமாற்றப் பாதையில் நாம் நிற்கிறோம்; இது மனிதர்களுக்கு ஏற்படும் ஒரு பொதுவான தர்மசங்கடமாகும்.

“கண்களிலே தோன்றும் காட்சிகள் கோடி-அந்த
கவர்ச்சியிலே பாடுதே ஊஞ்சல் ஆடி
சின்னஞ்சிறிய வண்ணப் பறவை
எண்ணத்தை சொல்லுதம்மா!”

 

கவர்ச்சியான இந்த மாதிரி  சினிமா பாட்டுகளினால் என்ன பிரயோசனம் என்று யாராவது கேட்டால், அதற்கும் கவிஞரே அவரின் நைட் கிளப் பாட்டால் பதில் சொல்கிறார்! 

“ஆடவரெல்லாம் ஆடவரலாம்

காதல் உலகம் காண வரலாம்”

பாவையரெல்லாம் பாடவரலாம்

பாடும் பொழுதே பாடம் பெறலாம்!” 

ஆன்மீகம் மற்றும் வாழ்க்கை அறிவியல் போதிக்கும் (வாழ்க்கைப்) பாடங்களை, திரைப்படப் பாடல்கள் மூலமாகவும் எளிமையான மற்றும் மகிழ்ச்சியான முறையில் கற்றுக்கொள்ளலாம். நாமும் பாடம் தொடரலாம்! 

-ஜேயெஸ் (www.jeyes.in)